เที่ยวสิบสองปันนากับสุภัชชา.ตอนวัดม่านติ้ว
วัดม่านติ้วซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ประจำหมู่บ้าน ตั้งอยู่บนเนินเขาใจกลางหมู่บ้าน ภายในวัดมีพระประธานขนาดใหญ่ลงลักษณ์ทองประดิษฐานอยู่ ตัวอุโบสถก่อสร้างด้วยไม้ มีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนัง ดูโดยรวมคล้ายกับวัดเก่าแก่ทางเหนือ พระภิกษุดูเด็กแต่ท่าทางสุขุมสำรวมมาก สวดให้พรเหมือนพระภิกษุล้านนา (เชียงราย พะเยา ลำปาง เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน แพร่ น่าน)
...คนไทลื้อเรียกการทำบุญว่า ทาน แต่ออกเสียงว่า ตาน แต่ละปีจะมีการทำบุญใหญ่ ๆ เช่น ทำบุญวันสงกรานต์ซึ่งถือเป็นวันขึ้นปีใหม่ ทำบุญเข้าพรรษา ทำบุญออกพรรษา นักวิชาการเชื่อว่าพุทธศาสนาแพร่เข้าไปในสิบสองปันนาเมื่อประมาณ 500 ปีก่อน แพร่จากล้านนา ผ่านเชียงตุงเข้าไป แพร่เข้าไปพร้อมกับอักษรล้านนา ซึ่งชาวไทลื้อใช้ในการจารึก พระคัมภีร์ใบลาน วรรณกรรมพุทธศาสนาโดยเฉพาะนิทานชาดกจึงเป็นเนื้อหาหลักของวรรณกรรมชนชาติไทลื้อไปด้วย กล่าวได้ว่า พุทธศาสนามีบทบาทต่อวิถีชีวิตทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวไทลื้อตลอดมา
...แต่พุทธศาสนาที่แพร่เข้าไปก็ไม่ได้ไปลบล้างความเชื่อและประเพณีดั้งเดิมของชาวไทลื้อ ชาวไทลื้อยังมิได้ละทิ้งความเชื่อดั้งเดิมเกี่ยวกับการไหว้ผี การบวงสรวงเสื้อบ้านเสื้อเมือง การบูชาผีเรือนผีตระกูล การบูชาเจ้าแม่โพสพ ที่สำคัญคือความเชื่อเรื่องขวัญ ซึ่งเป็นความเชื่อแต่โบราณของคนไททุกสาขา ชาวไทลื้อทำพิธีสู่ขวัญ เชิญขวัญ เรียกขวัญ ผูกขวัญ เหมือนกับที่ไทยภาคอีสานเรียกว่าพิธีบายศรี และที่เหมือนกันอีกอย่างหนึ่งก็คือ ความเชื่อเหล่านี้ถูกนำไปผสมผสานกับพิธีกรรมทางศาสนา เช่น มีการนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ไปร่วมสวดมนต์ในพิธีกรรมต่าง ๆ เหล่านั้นด้วย
+3