จับประเด็น "กรณีศึกษา เวเนซุเอล่า" ประชานิยมสุดโต่ง

อ.ต๋อย
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ครั้งหนึ่ง

  • ประมาณ ๓๐ ปีที่แล้ว ประเทศเวเนซุเอล่า เป็นประเทศที่ร่ำรวยมาก แต่มีความเหลื่อมล้ำสูง
  • ในปี 1959 - 1963 มีนักการเมืองคนหนึ่ง มาจากการเลือกตั้ง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ชื่อ อังฟองโซ เป็นแกนนำสำคัญในการก่อตั้งโอเบค (OPEC)  กล่าวก็คือ เวเนซุเอล่าเป็นเหมือนบิดาแห่งโอเบคก็ว่าได้ เขาทำนายไว้ว่า จากนี้ไปไม่นาน น้ำมันจะนำมาสู่ความล่มสลาย 
  • ในช่วงปี 1820 หลังจากได้รับเอกราชจากจักรวรรดิ์นิยมยุโรป เศรษฐกิจของประเทศลาตินอเมริกาส่วนใหญ่ เน้นการส่งออกพืชปฐมภูมิ ซึ่งร่วมถึงเวเนซุเอล่า ซึ่งได้แก่ กล้วย กาแฟ โกโก้ ฯลฯ 
  • จุดเปลี่ยนของเวเนซุเอล่า เกิดช่วง 1910 ที่สหรัฐเริ่มแผ่ขยายอำนาจเข้ามา มีการขุดพบแหล่งน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ ขยายจากมาจากสหรัฐ ที่มีการขุดพบที่เทกซัส  ช่วงนั้นเวเนซุเอล่าปกครองด้วยรัฐบาลทหาร ระบบการให้สัมปทานจึงไม่ได้มีการตรวจสอบเท่าที่ควร สัมปทานทุกสัมปทานจึงเป็น "สัมปทานแบบค่าโง่" เป็นสัมปทานแบบ "เสือนอนกิน" 
  • พอเข้าสู่ 1920 เวเนซุเอล่า เริ่มเป็นผู้ส่งออกน้ำมันแบบเต็มตัว รวยกันใหญ่ แต่รวยแบบกระจุก ทำให้เริ่มทิ้งการเกษตรกรรม ในขณะที่ด้านอุตสาหกรรมก็ไม่ได้พัฒนามากนัก มีแต่การนำเข้า 
  • ในปี 1958 รัฐบาลทหารถูกโค่นล้มลง เกิดพรรคการเมืองใหม่สองพรรค เป็นแนวเสรีนิยมทั้งสองพรรค กองทัพก็ไม่เคยมายุ่งการเมือง ทำให้ค่อนข้างมีความมั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจ ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านต่าง ๆ เช่น อาเจนติน่า ชิลี เปรู ฯลฯ ล้วนแต่เป็นรัฐบาลทหาร
  • ในปี 1960-1980 เศรษฐกิจรุ่งเรือง ร่ำรวยมาก ๆ จากน้ำมันและก๊าซ ทำให้ขาดแรงจูงใจที่จะพัฒนาเกษตรกรรมหรืออุตสาหกรรม (ไม่พึ่งตนเอง) ซื้ออย่างเดียว ซื้อสินค้านำเข้าทั้งหมด 
  • ในปลายปี 1980 เริ่มเกิดปรากฎการณ์ "หนี้สินลาตินอเมริกา" ตอนนั้นอาเจนติน่าโดนหนักเลย...  เวเนซุเอล่าก็พ่วงไปด้วย และผู้นำที่ครองอำนาจมากนานก็เริ่ม "ออกลาย" ทุจริต โกง ทำให้คนเริ่มไม่พอใจ จึงแก้ปัญหาโดยการไปดึงเอาอดีตผู้นำที่เคยประสบผลสำเร็จ แต่ก็แก้ไม่ได้  แถมคนใกล้ชิดก็ทุจริต .... จึงนำมาสู่ "ฮีโร่" คือ พันเอกหนุ่มชื่อ "ฮูโก้ ชาเวส" 
  • ฮูโก้ ชาเวส ก่อรัฐประหาร แต่ไม่สำเร็จ จึงติดคุกไป ๒ ปี ... ค่อย ๆ ได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ (จากในคุก)
  • เมื่อออกจากคุกเมื่อปี 1994 ก็เริ่มฟอร์มทีมและลงสมัครเลือกตั้งในปี 1998 และได้รับคะแนนเสียงท่วมท้วนจากประชาชน 
  • ฮูโก้ ชาเวส เป็นทหารปัญญาชน สอนหนังสือด้วย มีฐานมาจากประชาชน 
  • เมื่อมาบริหารประเทศก็เอาเงินรายได้จากน้ำมันมาจัดสวัสดิการให้ประชาชนชาวรากหญ้า เช่น หมอแลกน้ำมัน ศึกษาฟรี ของถูกๆ การใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ฯลฯ   แต่พอทำเยอะ ๆ  เริ่มเกิดฉ่อฉล เกิดระบบพักพวกมากขึ้น ๆ ตามลำดับ เริ่มไม่อยากให้ใครมาตรวจสอบ ปิดปากนักวิชาการ ปิดปากสื่อ ตั้งแต่คนของตนเองไปเป็นบอร์ดรัฐวิสาหกิจ จนเกิดการทุจริตมากขึ้น ๆ 
  • การปิดกั้นต่างชาติ กระจายรายได้แบบประชานิยมสุดโต่ง ทำให้กระทบต่อระบบเศรษฐกิจ อัตราเงินเฟ้อสูงถึง 83,000 เปอร์เซ็นต์ จะซื้อไก่หนึ่งตัวต้องใช้เงิน 600,000 โบริวา ... ประเทศชาติย่อยยับ....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อื่นๆ



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

โชคดีที่เรามีในหลวง พระราชาผู้เป็นบัณฑิต