หลายคนไม่เชื่อดวงชะตา คิดว่าชีวิตที่เป็นมาหรือจะเป็นไปนั้น ขึ้นอยู่การกระทำ..ผมไม่แน่ใจว่าจะเชื่อดวงดีหรือไม่ แต่ก็ไม่เคยลบหลู่..

    ผมไม่ต้องพยายามทำความดี เพราะงานของผมไม่ต้องพยายาม มันดีของมันอยู่ในตัวเอง เพราะเป็นงานสร้างคน ซึ่งเป็นงานที่ดี และดีกว่ารอดวง..

        งานในโรงเรียนขนาดเล็ก..ไม่ใช่งานที่ง่าย และใช่ว่าจะสะดวกสบาย งานบริหารจัดการจึงต้อง “หนัก” กว่าปกติ..แต่ผมก็ผ่านมาได้เป็นเวลาหลายปี วันนี้มีบางคนทักว่า..ดูผอ.มีความสุข..ผมจึงบอกไปว่า..สุขหรือทุกข์..มันอยู่ที่ใจ..

        ถ้าใจไม่อยากทุกข์ก็ต้องมุ่งมั่นอยู่กับการงาน เพราะการทำงานคือการปฏิบัติธรรม นำมาซึ่งสติและก่อให้เกิดปัญญา  ถ้าผมไม่เริ่มคิดและทำมาตั้งแต่ต้น คงจะไม่มีวันนี้ และวันนี้เป็นคำตอบของอดีตที่ผ่านมา..

        อดีตที่ไม่เคยฟุ้งเฟ้อ มีแต่มุ่งมั่นและอดทน..ก้าวอย่างช้าๆแต่ทุกก้าวมั่นคง..”ระเบิดจากข้างใน” ใช้ศรัทธานำทาง ใช้การเรียนการสอนเป็นฐานคิด เพื่อทำวิกฤตฺให้เป็นโอกาส...เสมอ

        ตามเกณฑ์ดวงชะตาบอกว่า..ได้ผู้ใหญ่เป็นที่พึ่ง..แต่ก็ไม่ได้นั่งรอเขาคนนั้น แต่เมื่อวันที่เขาก้าวเข้ามาทุกอย่างของโรงเรียนก็เปลี่ยนไป..ยกเว้นแต่ใจของผม..ที่ไม่เคยเปลี่ยน

        ขอบคุณ..คุณบุญชู ลิ่มอติบูลย์..ผู้นำการเปลี่ยนแปลง..และเป็นผู้สร้างให้การรอคอยของผมมีคุณค่า..ที่บอกตัวเองว่าอย่าคอยวาสนา อย่ารอให้พระมาโปรด พึ่งพาตนเองก่อน..

        ปีพ.ศ.๒๕๖๑ สำหรับคนปีขาลอย่างผม ดวงชะตาบอกว่าจะมีโชคมีลาภ การงานเจริญรุ่งเรืองและประสบความสำเร็จ..โดยเฉพาะช่วงเวลาหลังเดือนตุลาคม หรือหลังวันอาทิตย์ที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑..

        ถามว่า..แล้วก่อนหน้านั้นผมควรอยู่เฉยใช่หรือไม่? กลับกลายเป็นว่าผมต้องทำงานมากกว่าเดิมหลายเท่า ทั้งงานบริหารจัดการ งานนักการภารโรงและเป็นครูผู้สอน...

        สิ่งที่ดวงชะตา..ไม่ได้บอกผม หรือผมอาจไม่ได้สนใจ นั่นคือผมโชคดีมาตั้งแต่ปี ๒๕๖๐..สิ่งที่บ่งบอกได้ก็คือ “ธนาคารออมสินมอบเงินให้โรงเรียน ๑,๘๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อสร้างอาคารเรียนหลังใหม่...

        ยังไม่ทันจะได้สร้าง ผู้นำชุมชนและผู้ปกครองร่วมกันสร้างห้องน้ำห้องส้วมนักเรียน วงเงิน ๘๐,๐๐๐ บาท จนแล้วเสร็จ...

        แสดงให้เห็นว่า...ผมดวงดีมาโดยตลอด หรืออาจไม่ใช่..ก็ต้องคิดใหม่ว่ากว่าจะสร้างอะไรให้โรงเรียนสักอย่างต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและแรงกาย..ซึ่งก็คงไม่แปลกเพราะของดีมีค่า..ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ..

        อาคารเรียนยังสร้างไม่เสร็จ..แต่ก็สบายใจ เมื่อ..คุณวันทนีย์ เงาเรือง พร้อมด้วยญาติพี่น้อง..มาร่วมกันตั้งกองทุนเพื่อพัฒนาการศึกษา..เริ่มต้นประเดิมกองทุนได้เงินกว่า ๑ แสนบาท..ถือว่าดวงเริ่มดีแล้วก็ได้..

        อาคารเรียนสร้างเสร็จแล้ว..ต่อเติมชั้นล่างด้วยการเทปูนและปูกระเบื้อง ทำเวทีและสร้างห้องน้ำให้ครู เป็นหนี้ที่ต้องจ่ายให้ผู้รับเหมา ๒๔๕,๐๐๐ บาท

        วันนี้..ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่ แจ้งอนุมัติเงินงบประมาณจำนวนดังกล่าว สนับสนุนการต่อเติมชั้นล่างทั้งหมด เพื่อใช้เป็นห้องประชุมอเนกประสงค์ และยังบอกด้วยว่าจะมาร่วมทำบุญ “ผ้าป่าการศึกษา” พร้อมช่วยเหลือการจัดการในพิธีเปิดอาคารเรียนหลังใหม่ด้วย..

        นับว่าหมอดูแม่นยำมาก..ที่บอกว่าหลังตุลาคม ๒๕๖๑ “ปีขาล” จะหมดเคราะห์หมดโศกเสียที..เท่านี้ยังไม่พอ..ท่านอาจารย์โรงเรียนปากเกร็ดท่านหนึ่ง ซึ่งท่านไม่เคยสอนผมมาก่อน..แต่ท่านทราบดีว่าผมเป็นครู..อยู่ในโรงเรียนขนาดเล็ก

        ท่านเสนอชื่อให้คณะกรรมการฯพิจารณา ให้ผมเป็น “ศิษย์เก่าดีเด่น” เข้ารับรางวัลในงานครบรอบ ๑๑๔ ปี ในวันอาทิตย์ที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑ ซึ่งเป็นวันเกิดของผมพอดี..

        ผมจะเชื่อดวงชะตาหรือไม่ คงไม่สำคัญ..คำตอบในปัจจุบัน..ช่วยทำให้ต้องนึกย้อนไปในเส้นทางเดินชีวิต ลิขิตไว้เสมอ..เพื่อเตือนตนว่าอนาคตอย่าได้ประมาทเชียว

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๖  พฤศจิกายน  ๒๕๖๑