วันที่ 54 ของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงบ้านป้านุช วันนี้พวกเราก็ได้ต่างคนต่างนั่งทำงานที่ต้องแก้ไขคือ ตัวโครงการที่ยังไม่เสร็จดีและตรวจทานงานต่างๆให้มีความสมบูรณ์ โครงการของเราก็ได้แบ่งแยกกันออกไป โดยโครงการหนึ่งมี 2 คน ซึ่งดิฉันได้ทำเกี่ยวกับโครงการการแปรรูปกะลามะพร้าว
ในปัจจุบันวัสดุที่เหลือใช้จากการทำกิจกรรมต่างๆของมนุษย์มีมากขึ้นเรื่อยๆ และวัสดุบางประเภทมีมากในท้องถิ่นสามารถนำมาแปรรูปเป็นสิ่งของเครื่องใช้และนำไปจำหน่าย ซึ่งใช้สอยเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด และสามารถนำมาประกอบเป็นอาชีพเพื่อสร้างรายได้แก่ครอบครัว ซึ่งกะลามะพร้าวเป็นสิ่งที่หาง่ายในท้องถิ่น และยังได้นำกะลามะพร้าวมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำมาจากกะลามะพร้าวให้มีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น ซึ่งปัจจุบันมีการออกแบบสิ่งประดิษฐ์ของใช้จากกะลา ที่มีหลายรูปแบบเราจึงสร้างสรรค์ของผลงานจากกะลามะพร้าวในรูปแบบใหม่ที่เป็นเอกลักษณ์ มะพร้าวเป็นพืชที่มีความผูกพันกับวัฒนธรรมความเป็นอยู่ของคนไทยมาช้านาน คุณสมบัติที่ดีของมะพร้าวคือ ส่วนต่างๆของมะพร้าวสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างคุ้มค่าและสามารถนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ หลากหลาย ตั้งแต่ลำต้น ใบ ก้าน ผล กะลา รากมะพร้าว กาบมะพร้าวและมะพร้าว เป็นสิ่งที่ง่ายในท้องถิ่นและชาวบ้านก็ปลูกไว้ทุกบ้านทุกครัวเรือน
จากการศึกษาชุมชน หมู่ที่ 9 บ้านหนองแขม ตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม พบว่าในชุมชนทุกบ้าน ทุกหลังเรือนมีมะพร้าวที่เอาไว้ใช้ในการทำอาหาร มะพร้าวข้างในมีผลอ่อนนำมารับประทานได้ ส่วนเนื้อข้างในที่เป็นผลก็นำไปปรุงอาหารและนำไปทำขนมได้หลายชนิด เปลือกของมะพร้าวที่เหลือสามารถเอาไปแยกแล้วนำเส้นใยมาทำเชือก ส่วนกะลามะพร้าวก็นำมาทำเป็นภาชนะและเป็นของใช้ในครัวหรือเป็นสิ่งของที่ตกแต่งภายในบ้านได้ เช่น โคมไฟ ทัพพี ช้อน ชาม ถ้วย เป็นต้น และยังเป็นของที่ระลึกให้กับคนที่มาเยี่ยมชมได้อีกด้วย
ช่วงบ่ายลุงต๋อยก็ได้ให้พวกเราขนกิ่งใบไม้ใบไผ่ที่แห้งและที่ตัดเอาไว้ไปทิ้ง ทำความสะอาดศูนย์ฝึกให้มีความสะอาดเรียบร้อย ทำเสร็จก็ได้เวลาเลิกงาน ก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน
