๙๔๐. การแกล้งโง่

การแกล้งโง่

การแกล้งโง่...คล้าย ๆ ความหมายของการที่ว่า "รู้ทุกอย่าง แต่ทำเป็นไม่รู้" อาการ คือ ทำเป็นไม่รู้ ไม่เห็น แต่ที่จริง คือว่า รู้อยู่เต็มอก...ผ่านเหตุการณ์ที่กำลังพบเจออยู่มาหลายครั้ง บางทีอาจจะครั้งแล้ว ครั้งเล่า เป็นเพราะอายุ ประสบการณ์มีมากกว่า...

การแกล้งโง่...อาจอยู่ในอาการของการใช้เทคนิค เพราะเป็นอาการของการที่อยู่นอกเหนือจากที่มีความรู้แล้ว แต่สามารถนำเทคนิคที่เหนือกว่าความรู้มาใช้ในชีวิตประจำวันหรือชีวิตในการทำงานกับคนในสังคม

แต่เหตุที่ทำเป็นแกล้งโง่ ปัจจัยมีหลายสาเหตุ อาจเป็นเพราะตั้งใจ เจตนา แกล้งโง่...แต่บางคราวก็ไม่รู้จริง ๆ แต่คำว่า "แกล้งโง่ คือ รู้อยู่เต็มอก แต่เพียงเพื่อพยายามปัด ไม่อยากรับรู้ รับทราบ"...คนที่ฉลาดบางคราวก็ไม่จำเป็นต้องฉลาด เพราะบางเรื่องหากฉลาดแล้วนำความไม่สบายใจมาสู่ตัวเรา ก็สู้ไม่ต้องฉลาดเพื่อไปรับรู้เรื่องราวอะไรมากนัก...การที่ฉลาดแล้วแกล้งโง่ สามารถนำมาใช้กับชีวิตประจำวัน และชีวิตในการทำงานได้ประโยชน์มากมายทีเดียว

แต่ที่เห็น ๆ มนุษย์ในสมัยปัจจุบัน...พอรู้แล้วว่าตัวเองฉลาด แต่ไม่สามารถยอมรับให้ตัวเองแกล้งโง่ได้ เพราะเกรงกลัวคนอื่นจะรู้ว่าตัวเองโง่...แปลกอะไรที่คนอื่นมองเราว่า "โง่" ก็ให้เขามองไป เพราะเขาก็คือ ตัวของเขา แต่สำหรับตัวเรา ๆ จะทราบตัวเราดีอยู่...บางครั้งในการที่เราทำตัวให้แกล้งโง่ เราจะทราบวิธีคิด พูดของผู้อื่นได้อย่างมากมายทีเดียว...บางครั้งก็ขำอาการที่คน ๆ นั้น แสดงออก...หัดทำตัวแกล้งโง่บ้างก็ได้น้าาาาาาาา...คริ ๆ ๆ เพราะเราจะรู้อะไรบนโลกนี้อีกเยอะเลยค่ะ บางทีคนอื่น ก็ไม่ทราบหรอกว่า "เรากำลังแกล้งโง่" และบางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวแบบมนุษย์ที่ชาญฉลาด คริ ๆ ๆ...เหตุที่ทราบ เพราะพบเจอผู้คนมากมาย โดยเฉพาะการทำงานอยู่กับคน...

......................................

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๕ กันยายน ๒๕๖๑

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (0)