โสภณ เปียสนิท
นาย โสภณ เปียสนิท ตึ๋ง เปียสนิท

ทางผ่าน


ทางผ่าน


ทางผ่านนั้นแสนว่างเปล่า

เงียบเหงาอยู่ในไพรสณฑ์

รกร้างว่างเปล่าผู้คน

ดั้นด้นเดินทางยาวไกล


พบพระพุทธองค์ทรงสถิตย์

ราวภาพนิรมิตรสมัย

กลางแดนดินดงพงไพร

ที่ปวงใบไม้ร่วงลง


ทับถมจนแทบมิดฐาน

ล่วงกาลผ่านในความหลง

ทอดทิ้งพันธะพุทธองค์

ค่ำลงมืดลงจากแดน


ณ ที่แห่งใดไหนเล่า

ทิ้งพระทิ้งเจ้าจากแคว้น

สิ่งอื่นปรากฏทดแทน

เหมือนแม้นทิ้งแก้วมณี


ถือเอากรวดหินนิลทราย

มุ่งหมายให้ส่องวิถี

มิจฉาทิฐิวิธี

ไร้แสงโรยสีส่องทาง


ร่วงแล้วดวงแก้วโชติรส

ไร้เกียรติปรากฏในวงกว้าง

แสงรอดรำไรใบบาง

หลงเหลืออยู่บ้างบางเบา


รอคอยผู้มีปัญญา

ผู้รู้คุณค่ามิเขลา

บรรจงเร่งจัดขัดเงา

ดวงแก้วดวงเก่ากลับคืน


โสภณ เปียสนิท

4 กันยายน 2561

หมายเลขบันทึก: 651540เขียนเมื่อ 4 กันยายน 2018 18:26 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 กันยายน 2018 18:26 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (2)

ขอบคุณครับ ภาพคนทิ้งพระไว้ในป่าสวยสงบ แต่น่าเศร้า

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี