145---ผมกับเพื่อนทหารญี่ปุ่นคนนั้น ( ตอนที่ 15 )

.....แต่ตอนนั้นคุณยังไม่ได้แต่งงานนี่"  "ครับก็ใช่ แต่เมื่อแต่งงานแล้วผมก็ยังเล่าให้พวกเขาฟังอีกหลายครั้ง    โอสุเกะเขียนจดหมายยืนยันหลังสุด  ว่าตอนนี้น้องสาวเขาเริ่มโตเป็นสาวแล้ว  แต่ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าใด หากน้องสาวเขายังไม่แต่งงาน  และไม่ว่าผมจะยังโสดหรือแต่งงานแล้ว  หากได้พบกันอีกทีที่ญี่ปุ่น  เขาก็ยังจะถือคำมั่นที่ให้กับผม  เขายังยืนยันอีกว่า ได้บอกความต้องการนี้ให้น้องสาวเขาทราบแล้วเช่นกัน    ผมก็ไม่รู้ว่าโอสุเกะเขาถือคำมั่นนี้จนตัวตาย   และการที่ผมมาที่นี่ก็เพื่อเยี่ยมเยียนเขาจริง ๆ ไม่ทราบว่าเขาป่วยหนักด้วยซ้ำ  เพราะจดหมายติดต่อกันไม่ได้เป็นเวลานาน   ถ้าไม่ได้มิสซิสกับสามีและเพื่อนมิซซิส..คนนี้พามา  ก็คงไม่ได้พบกับเธอในสภาพเช่นนี้ "  ถึงตอนนี้สาวน้อยเริ่มขยับตัว  ออกจากอกผม พอเห็นมิสซิสอยู่ใกล้ ๆ ก็โผเข้าซบอกมิซซิสอีกคน  มิสซิสได้แต่ลูบหลังเบา ๆ  ปลอบโยนว่า  "อย่าร้องไห้ไปเลยน้อง  พี่เขาไปสบายแล้ว"  หญิงสาวค่อย ๆ ถอนตัวออกจากอกมิสซิส...  ผมยื่นผ้าเช็ดหน้าไปซับน้ำตาที่ใบหน้าของเธอ ๆ จับแขนผมไว้แน่นพูดว่า  พี่สกลซังต้องสาบานต่อหน้าพี่โอสุเกะ ว่าจะไม่ทอดทิ้งหนู"  "ได้เลย ผมจะสาบาน" ว่าแล้วผมก็ก้มลงกราบที่หน้าอกร่างของโอสุเกะ แล้วกล่าวว่า "โอสุเกะ  ผมสกลซัง ขอสาบานว่าจะดูแลน้องสาวของคุณตลอดไปชั่วชีวิตร" พร้อมกันนั้นน้องสาวไดสุเกะก็ก้มลงกราบที่หน้าอกพี่ขายอีกบ้าง  พูดว่า  "พี่คะ หนูจะทำตามที่พี่สั่งทุกอย่างค่ะ ขอพี่อย่าได้เป็นห่วงเลย นะคะ   ผมรั้งตัวของเธอเข้ามากอดเบา ๆ  เธอมิได้ขัดขืนใด ๆ....คืนนั้น หลังจากดูแลให้มิส..และคนอื่น ๆ ได้หลับนอนในห้องข้าง ๆ แล้ว ผมก็ประคองเธอ ไปส่งยังห้องนอนของเธอ  และอยู่คุยเป็นเพื่อนเธออยู่พักหนึง  ก็กลับออกมานอนรวมกับพรรคพวก
รุ่งขึ้น  เจ้าหน้าที่จากองค์การทหารผ่านศึกของทหาร ก็นำรถุมานำศพของโอสุเกะ ออกไป เก็บ ณ ฌาปนสถานขององค์การทหารผ่านศึกในตัวเมือง  พวกเราก็ติดตามไปด้วยโดยไปกับรถที่องค์การทหารผ่านศึกนำมาบริการ  ซึ่ง ณ  ที่เก็บศพ มีผู้แทนผู้บัญขาการผ่านศึก  ให้เกียติมารอรับ และได้ปรึกษาตกลงกันว่าจะเก็บไว้สองอาทิตย์ก่อน แล้วจึงจะทำพิธีฌาปนกิจ  หลังส่งศพเข้าช่องเก็บศพแล้ว รถุบริการก็พาพวกเรากลับไปส่งที่บ้าน  วันนั้นผมตกลงใจอยู่เป็นเพื่อนน้องสาวโอสุเกะ  ส่วนมิสซิส..และสามีกับเพื่อนผู้ที่ติดตามมากับเธอได้เดินทางกลับโตเกียวแล้ว   ครับ , ไม่ปฎิเส็ธ คืนนั้น ผมและเธอก็ได้เสียกันตามความต้องการของโอสุเกะและหัวใจตนเองที่เป็นทุนอยู่แล้ว เป็นที่เรียบร้อย   รุ่งขึ้น  ผมก็พาเธอเดินทางไปโตเกียวด้วย  จัดการให้เธอได้พักที่บ้านเช่าของมิสซิส... ใกล้ ๆ ศูนย์ฝึก O.T.C.A.แล้วผมก็ส่งข่าวไปบอกภรรยาทางกรุงเทพฯให้ช่วยเอาพันธบัตร์ของผมไปขึ้นเงิน.......(โปรดรออ่านต่อในตอนต่อไป )