"วันนี้จะมาบอกกล่าวเล่าเรื่องไร้สาระแบบมีนัยสำคัญ คนสวยจะได้เข้าใจในการปลูกป่า
เมื่อ 5 ขวบ จำความแทบไม่ได้(แม่บอก)
พาเราปลูกป่าแบบจ้าละหวั่น ชาวบ้านคงงงจะปลูกเพื่ออะไร เพราะตอนนั้นเขาพากันฮิตติดใจในการตัดป่า มากกว่า การปลูกป่า
สุดท้ายผ่านไป 20 ปีไม้ที่ปลูกกลายเป็นป่าอุดมสมบูรณ์พอสมควร ในรัศมีแถบตำบลเมืองแก ฉันก็ไม่เห็นว่าจะมีป่าสักที่ จะมีก็แต่โรงเรียนเมืองแกพิทยาคม หากช่วยกันรักษาไม่ให้ลักลอบไปตัดมาแบบลัดกฎหมาย คงจะยั่งอยู่ยืนนาน ให้ร่มเงาและเป็นเรียนรู้เชิงอนุรักษ์ธรรมชาติได้เลย" ปัจจุบันเขาพากันถมบ่อน้ำ สระน้ำแล้วปลูกพืชเชิงเศรษฐกิจ ที่ปริตชีวิตดินให้เสื่อมลง (อ้อยมัน)
จนแทบมองหาต้นไม้ในป่า ไม่มีเลยสักต้น
ตกเย็นเหนื่อยกับงานสอน บอกพ่อเอารถเปิดประทุน วิ่งวุ่นไปสวนกันดีไหม (ไม่มีอะไรหรอก) แค่อยากไปรับลม
"ถึงที่หมายพ่อตัดหญ้าไปหาน้องหมามีเขาที่บ้านเคี้ยวจนเอื้อง
เราก็เลยเดินไปดูต้นกระถิ่นณรงค์ หรือต้น อาเคเซียน มันทิ้งเม็ดคลอดเป็นลูกเติบโตอย่างรวดเร็ว เลยจะมาบอกว่า ถ้าอยากได้ป่าหรือไม้ทำบ้านแบบเร็ว
แม่กระถิ่นรณรงค์ตอบโจทย์ท่านได้เลย เพราะโตเร็วมาก แถมขยายพันธ์ุได้ดีทีเดียว นางจะทิ้งเมล็ดแห้งๆลงรอบๆตัวเอง พอเม็ดแห้งเจอฝนเท่านั้นแหละ ลูกสาวก็ชูยอดพร้อมโตโชวกิ่งทันที ไม่เกิน 5 ปีคนดีก็งาม"
ช่วงนี้ก็รอฝนชุก คนสวยจะไม่ได้หยิบชิมถั่วรสหวานกรอบอร่อยของพ่อสุทิน ลิ้มเจริญเหมือนทุกปีหรอก
เพราะต้องเข้าไปวุ่นในป่าใหญ่ เข้าไปดูเมื่อวาน เปลี่ยนไปเหมือนไม่ได้แวะไปดู 2 ปี
น.นะวะ นวมินทร์ ลิ้มเจริญ
