กอบัว

เห็นกอบัวกอน้อยลอยปริ่มน้ำ

บางกอช้ำคล้ำหมองมิผ่องใส

หยดน้ำขาว วาววน บนบัวใบ

ประหนึ่งใจไม่ติดกิจกามกรรม


เกิดแต่ตมหล่มโคลนหล่นจากกอ

เมื่อไรหนอ บัวออก ดอกงามล้ำ

โผล่พ้นธารบานแข่งแสงพระธรรม

สุดเลอล้ำแตกหน่อกอบัวเอย


ร่มไม้ ฯ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กลอน ร่มไม้ ฯ



ความเห็น (0)