ประท้วงสุนทรภู่

อินกะพระอภัย...อิอิ

ฉันสงสารนางยักษ์นางละเวง

สุนทรภู่บรรเลงให้บ้ารัก

หลงคนหล่อเป่าปี่แล้วทึกทัก

หลงเขาจนหัวปักหักมิวาย

มีเมียหลายคล้ายคนแต่งขอแช่งชัก

คนที่รักแล้วหักอกให้เศร้าหลาย

โดยเฉพาะมนุษย์พวกผู้ชาย

ให้โดดเดี่ยวเดียวดายปลายชีวา

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้าให้ล้าอ่อน

เป็นคนจรเรื่อยไปไร้คู่ขา

แม้นคู่คิดแอบอิงทิ้งโรยรา

จะพูดจาอันใดไร้คนฟัง

ทั้งยักษ์เงือกแปลกพันธุ์หันหลังหาย

ผลสุดท้ายพระอภัยไร้ปี่สั่ง

นั่งกอดเข่าเจ่าจุกลุกเซซัง

หมดความหวังใดใดให้วังเวง...วันลา

ดอกไม้ ปานพาน

26 มิถุนายน 2560

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นวัตกรรมของนางจันเทวี



ความเห็น (0)