จุดเริ่มต้นของความคิด

หนิงขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ หนิงเป็นคนชุมแพ ขอนแก่น หลังจากเรียนจบมัธยมปลายก็เข้าในเมืองกรุงเรียนๆๆๆและทำงานๆๆๆจนถึงปัจจุบันก็ยังทำงานอยู่ งานที่ทำดันไปเกี่ยวพันกับชาวญี่ปุ่นที่สไตล์การทำงานแบบถวายชีวิต ชิวิตของข้าคืองานเท่านั้น มันเริ่มติดนิสัยนี้มาละสิ แรกเริ่ม ไม่ว่าหลับหรือตื่นงานคือชีวิต บริษัทคือบ้าน เราต้องดูแลบ้าน ดูแลลูกบ้านเราให้อยู่ดีมีสุข ชิวิตแต่ละวันมีเท่านี้ มันก็สนุกคือท้าทายความสามารถของเรา ผลงานเห็นชัดเจน มีทั้งได้รับการชื่นชมและติชมไปในคราวเดียวกัน มันหมุนอยู่แบบนี้ วนอยู่แบบนี้เคลียร์เรื่องเก่ามีเรื่องใหม่ เวลาว่างเริ่มน้อยลงเพราะคำว่าบ้างาน วันหยุดหากมีเวลาก็จะออกไปพักผ่อนชานเมืองบ้าง ขึ้นเหนืองร่องใต้เพื่อพัก คือพักร่างนะคะ ไม่ใช่พักผ่อน ทำไมถืง บอกยังงี้เพราะ ทุกครั้งที่ไปกลับมาวันจันทร์เราก็มาลุยงานต่อแบบบ้าคลั่ง เคยไปเท่วต่างปรเทศ 7 วันกลับมาเช้าตรูทำงานเลยเลิกงานเกือบ4ทุ่ม ชีวิตมันป็นแบบนี้ ความคิดมันเริ่มมีขึ้นมาแบบนี้เราตายแน่ๆ เราจะตายก่อนวัยอันควรหรือป่าว หรือจะต้องใส่สายน้ำเกลืออยู่กี่ปีกี่เดือน เราทำเพื่ออะไร หาเงินใช้ๆ เก็บๆ เท่วๆ มันก็ดีอยู่ละนะคือมีเงินใช้ เท่ว กินได้ตามใจปรารถนา