วันที่ 5 สัปดาห์ที่ 2 ของการเปิดเทอม 2 ในรั้วน้ำเงิน ขาว
ครูเวรวันจันทร์
วันนี้มาโรงเรียนเช้า เพราะอะไร ก็เพราะวันนี้เป็นครูเวร แน่นอนว่าครูเวรวันจันทร์ วันแรกเริ่มของสัปดาห์ ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันแรกของการยืนเวร ไม่ใช่สิเดินเวรมากกว่าเพราะอะไรนะหรอก็เพราะนักศึกษาฝึกประสบการณ์ทุกคนจะได้รับหน้าที่เป็นครูเวรทุกวัน สถานที่รับผิดชอบ คือ อาคารรวีปราชญ์ (อาคารประถมศึกษา)โดยที่ข้าพเจ้าได้รับหน้าที่ในวันจันทร์ ซึ่งการเป็นครูเวรของนักศึกษา คือ ต้องเดินรอบๆอาคาร ขึ้นลง เพื่อไล่ให้นักเรียนลงไปอยู่ด้านล่างของอาคาร ก็ถือว่าเป็นอีกวิธีหนึ่งของโรงเรียนที่ต้องการความปลอดภัยให้กับนักเรียน และการยืนเวรนั้นต้องมาก่อน 7 โมงตรง ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีปัญหาเพราะต่างรู้หน้าที่ดีว่าวันที่ตนเองเป็นเวรทุกคนต้องมาเช้า แล้ววันนี้การมาอยู่เวรก็ต้องเริ่มทำหน้าที่ของครูเวร 07.00 น. จนถึง 07.45 น. เดินวนไปเจอนักเรียนก็ทักทายเด็กๆต่างยกมือไหว้สวัสดี หากพบนักเรียนคนไหนอยู่ที่ห้องหน้าทของครูเวรอาคารต้องไล่นักเรียนเหล่านั้นลงไปเล่นด้านล่าง เพื่อความปลอดภัยทั้งตัวนักศึกษาและนักเรียน
บรรยากาศอาคารรวีปราชญ์ตอนเช้า บรรยากาศที่ต่างจากสันป่าสักอย่างสิ้นเชิง ยามเช้ากิจวัตรของเด็กที่นี้ไม่มีการทำเวรเช้า แต่จากที่เรามาเรามีเวรเช้าให้นักเรียนได้ทำ ได้รับผิดชอบและเราก็ไม่ได้ว่างเว้น ต้องควบคุมนักเรียนทำเขตบริการทำให้ในแต่ละเช้าไม่เหงาได้พูดคุยกับนักเรียน แต่ที่นี่เราอยู่แบบเงียบๆ เรียนรู็กันไปตามวิถีของเขา ค่อยๆเรียนรู้ไป
กับข้าวของครูเวร ดูจากหน้าตาอาหารในเมนูหลนเต้าเจี้ยว ผัดผัก
วันนี้เป็นเวร เลยต้องไปกินข้าวกลางวันก่อนเพื่อมาอยู่เวรกลางวัน เริ่ม 11.45-12.30 น.
เลือกชุมนุม
ทุกวันจันทร์จะเป็นการเรียนชุมนุมของระดับประถมต้น ซึ่งนักเรียนชั้น ป.1-3 ได้เลือกชุมนุม และได้รับผิดชอบชุมนุมคู่กับโต้ง ในชุมนุม สร้างสรรค์งานกระดาษ โดยเปิดรับสมาชิกชุมนุม ซึ่งจำกัดชุมนุมละ 11 คน แต่ชุมนุมนี้สมาชิกมาสมัครกันอย่างล้มหลาม แต่ก็จำกัดได้เพียง 11 คน อาจทำให้นักเรียนหลายๆคนผิดหวังที่จะอยู่ชุมนุมนี้ อาจเป็นเพราะเป็นครูคนใหม่ก็ได้ เลยทำให้นักเรียนสนใจที่จะมาเป็นสมาชิกในชุมนุม
