ไม่นานหนอ กายเราจะนอนนิ่ง ดุจท่อนไม้ ไร้คนชม



อะจิรัง วะตะ ยัง กาโย ปะฐะวิง อะธิเสสะติ

ฉุฑโฑ อะเปตะวิญญาโณ นิรัตถัง วะ กะริงคะรัง

ไม่นานหนอ กายนี้ จะนอนนิ่ง
กายจะทิ้ง ตนลงแคร่ นอนแผ่หรา
บนกองซาก กากดิน ถิ่นพสุธา
ปราศวิญญาณ์ ดุจท่อนไม้ ไร้คนมอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พระมหาทองสมุทร ธมฺมาทโร



ความเห็น (0)