ในอนัตตลักขณะสูตร บอกว่าความไม่เที่ยงเป็นทุกข์

ทุกอย่างเป็นอนัตตา (รวมถึงนิพพาน)

แล้วมาบอกว่า นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง (นิพพานัง ปรมัง สุขขัง)