วันที่ 39 ข้อสอบมาแล้ว (วันที่ 12 กรกฎาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ห้องเรียนที่มีนักเรียน กับห้องเรียนที่ไม่มีนักเรียน บรรยากาศแตกต่างกันมาก ระหว่างรอนักเรียนมาเรียน เราก็เตรียมความพร้อมตัวเองให้ดีที่สุด การอสนหนึ่งคาบผ่านไปเร็วมาก บางที่เราเตรียมเนื้อหาไว้เยอะมาก แต่ในคาบนั้นนักเรียนรับสิ่งที่เราต้องการให้ได้น้อยมาก เวลาทำให้ทุกอย่างถูกเคลื่อนไปแบบไม่มีแบบแผน ทุกอย่างถูกปรับเปลี่ยนไปตามเวลา จนบางที่เราวิ่งตามไม่ทัน เวลาน้อยเหลือเกิน เนื้อหายังไม่ไปไหนเลย เข้าใจเลย..ทำไมครูถึงชอบสั่งแบบฝึกหัด สั่งการบ้านหลายหน้าตอนเป็นเด็ก ตอนเป็นเด็กบ่นมาก และตอนนี้ก็เชื่อว่านักเรียนก็ต้องบ่นมากเหมือนกัน “เวรกรรมมีจริงค่ะ 555”


วัฏจักรชีวิตของพืชดอก จุดอ่อนของเอกประถมศึกษา คือ จะไม่เด่นในวิชาใดวิชาหนึ่ง นี่จึงเป็นจุดที่เราต้องพัฒนาตนเองเป็นอย่างมาก ก่อนที่เราจะมาสอนเราต้องเตรียมเนื้อหาที่มาก มากกว่าที่มีอยู่ในหนังสือเรียน สืบค้นหลายแหล่งมาก เพราะเรากลัวว่าเราจะพูดอะไรผิด และอีกอย่างครูพี่เลี้ยงเราก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราต้องพัฒนาตัวเองมาก เวลาเจอคนเก่ง คนที่มีความรู้เป๊ะ เราก็ต้องมีความรู้ประดับตัว เพื่อที่จะสามารถสนทนากันได้ ไม่ใช่ว่าครูพูดอะไรมา เราก็ไม่เข้าใจ ทำผิดตลอด ก็คงดูแย่มาก...


ข้อสอบมาแล้ว....และอย่าถามถึงกระบวนการต่อไปค่ะ หน้าที่หลักวันนี้ คือ การเย็บข้อสอบ จัดใส่ซองให้เรียบร้อย วันนี้เสียงแม็กเย็บกระดาษดังทั้งวัน ทั้งกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ และกลุ่มสาระสุขศึกษา โชคดีที่สุขศึกษาเพื่อนมีกัน 2 คน แต่เรานี่สิตัวคนเดียว แต่ก็ขอบคุณพี่อีฟ ครูหญิง และครูบุ๋มมากค่ะที่มาช่วย ข้อผิดพลาดก็คือ ครูพี่เลี้ยงบอกเราเขียนหน้าซองข้อสอบ เราก็เขียนตามแบบของกลุ่มสาระสุขศึกษา และครูก็ไลน์มาบอกว่าขอเป็นตัวเลขไทยด้วย พอเห็นข้อความ คือ...ไม่ทันแล้วค่ะ เราเขียนไปหมดแล้ว เลยถ่ายรูปส่งไลน์ตอบกลับไป ครูก็ตอบกลับมาว่า “จ้า..ไม่เป็นไร” ขอโทษนะคะ..


อาจารย์นิเทศโทรมาบอกว่า...พรุ่งนี้นิเทศ โชคดีที่แผนของพรุ่งนี้เป็นเการทดลองเรื่อง “การลำเลี้ยงน้ำและธาตุอาหารของพืช” ก่อนที่ไปสอน เราก็ควรทดลองก่อนว่าผลเป็นยังไงบ้าง มีปัญหาอะไร เราสามารถแก้ไขได้ด้วยวิธีไหนบ้าง ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ และเราก็ต้องไปสอน ไปอธิบายคนอื่นต่อเป็น 30 กว่าคน ซึ่งคนกลุ่มนั้นคือนักเรียนของเราเอง ดังนั้นเราต้องสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ขอให้พรุ่งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะ...สาธุ ”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)