GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คุณจะเลือกอย่างไหน

อารมณ์ดี มองโลกในแง่ดี

************************************************************************
ถ้ามีคนส่งเรื่องนี้มาให้คุณอ่าน นั่นก็เพราะว่า ,,,
"เค้าใส่ใจในตัวคุณ" อ่านไปจนจบแล้วคุณจะเข้าใจเอง ,,,
************************************************************************
เจอรี่เป็นผู้จัดการของร้านอาหารแห่งหนึ่งในอเมริกา เขามักจะอารมณ์ดีอยู่เสมอ และมักมีมุมมองต่อเหตุการณ์ต่างๆในแง่ดี เวลาที่มีใครถามเขาว่าเขาทำแบบนั้นได้อย่างไร เขามักจะตอบว่า,,,
" ถ้าผมสามารถจะเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้,,,ผมอยากจะมีฝาแฝด !!" พนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารที่เขาทำอยู่หลายคน ออกจากงานไปพร้อมกับเจอรี่เมื่อเขาออกจากงาน เพื่อจะได้ติดตามเขาไปจากร้านหนึ่งไปยังอีกร้านหนึ่ง,,, สาเหตุทั้งหมดก็มาจากการเป็นคนมองโลกในแง่ดี และทัศนคติของเจอรี่ เขาเป็นผู้ผลักดัน ให้กำลังใจคนอื่นได้อย่างดีเยี่ยม
ถ้ามีลูกน้องคนไหนเจอเรื่องแย่ๆมา เจอรี่จะอยู่กับเขาเสมอ พร้อมทั้งแนะนำลูกน้องคนนั้นให้มองเห็นในด้านดีๆ หรือสิ่งที่เราสามารถเรียนรู้ได้จากเรื่องราวแย่ๆที่เกิดขึ้น วันหนึ่ง ฉันถามเจอรี่ว่า
"ฉันไม่เข้าใจคนเราจะมองโลกในแง่ดีอยู่ตลอดเวลาได้ยังไง คุณทำได้ยังไงนะ"
เจอรี่ตอบว่า
"ทุกๆเช้า ผมจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับบอกตัวเองว่า ,,, ผมมีทางเลือกสองทางสำหรับวันนี้ ผมเลือกที่จะมีอารมณ์ดีตลอดทั้งวันก็ได้,,, หรือว่าเลือกที่จะมีอารมณ์เสียตลอดทั้งวันก็ได้เหมือนกัน ,,, ซึ่งผมมักจะเลือกอารมณ์ดี หรือบางครั้งถ้ามีเหตุการณ์แย่ๆเกิดขึ้น เราก็เลือกได้เหมือนกัน ว่าจะเป็นเหยื่อของเหตุการณ์ นั้นหรือว่าเลือกที่จะเรียนรู้มัน ผมมักเลือกที่จะเรียนรู้ ทุกครั้งที่มีคนมาติมาบ่นอะไร มีทางเลือกให้เราเลือกได้ว่าจะยอมรับเสียงเหล่านั้น หรือจะมองหาด้านดีของชีวิต ,,, ผมเลือกอย่างหลัง"
"แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ " ฉันแย้ง
"ใช่ มันไม่ง่ายเลย" เจอรี่กล่าว
"ชีวิตล้วนเต็มไปด้วยทางเลือก
เมื่อคุณตัดสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดออกไปแล้ว ทุกสถานการณ์ต่างก็มีทางเลือกของมัน ,,, คุณเลือกได้ว่าจะสนองตอบตามเหตุการณ์นั้นอย่างไร ,,,, คุณเลือกได้ว่าจะให้ผู้คนรอบข้างมีผลกับความรู้สึกของคุณอย่างไร ,,, คุณเลือกที่จะมีอารมณ์ดีหรือแย่ก็ได้ มันเป็นทางเลือกว่าคุณจะใช้ชีวิตของคุณอย่างไร
หลายปีต่อมา ,,,
ฉันได้ยินข่าวว่าเจอรี่ลืมล๊อคประตูหลังร้าน และถูกปล้นโดยโจรสามคนที่มีอาวุธ ระหว่างที่เจอรี่พยายามเปิดเซฟมือของเขาสั่น ทำให้เกิดพลาด โจรพวกนั้นยิงเขา โชคดีที่มีคนมาพบ และนำเขาส่งโรงพยาบาลได้ทันท่วงที หลังจากการผ่าตัดที่ยาวนานถึง 18 ชั่วโมง และการดูแลรักษาในโรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด เจอรี่ก็ได้ออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับเศษกระสุนในร่างกาย
ฉันพบกับเจอรี่ 6 เดือนหลังจากเหตุการณ์นั้น
เมื่อฉันถามว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง เขายังคงตอบว่า "ถ้าผมเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้ ผมจะเป็นฝาแฝด ,,, อยากดูแผลของผมมั๊ย"
ฉันตอบปฎิเสธแต่กลับถามถึงสิ่งที่ผ่านเข้ามาในความรู้สึกของเขาหลังจากที่ โจรพวกนั้นออกไป " อย่างแรกที่ผมคิด คือผมไม่ได้ล๊อคประตูหลังของร้าน และหลังจากที่โดนยิงล้มลงบนพื้น
ผมก็ยังคงจำได้ว่า ผมยังมีทางเลือกสองทางนี่นา,,, มีชีวิตต่อไป,,, หรือว่าจะตายเสียในตอนนั้น ,,, ผมเลือกที่จะอยู่ต่อไป"
"คุณไม่กลัวเหรอ" ฉันถาม
เจอรี่เล่าต่อไป
"เจ้าหน้าที่ผู้ช่วยแพทย์ทำหน้าที่อย่างดีมาก พวกเค้าคอยบอกว่าผมจะปลอดภัย แต่เมื่อพวกเขาเข็นผมเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมก็ได้เห็นความกดดันบนใบหน้าของหมอและพยาบาล ตอนนั้นผมริ่มรู้สึกกลัวๆ ขึ้นมาจริงๆ ในสายตาของพวกเขา เต็มไปด้วยคำพูดที่ว่า "เขาตายแล้ว"
ผมรู้ทันทีว่าผมต้องทำอะไรซักอย่าง ผมต้องแสดงปฎิกริยาให้พวกเขารู้ว่าผมยังอยู่"
"คุณทำอย่างไร" ฉันรีบถาม
"อืม,,, มีนางพยาบางคนหนึ่งตะโกนถามผมว่าผมแพ้อะไรรึเปล่า
ผมตอบว่า มี ,,, นางพยาบาลและหมอต่างก็หยุดทำงาน รอฟังคำตอบจากผม
ผมหายใจลึกๆ และตอบว่า "กระสุน!"
หลังจากที่พวกเขาหัวเราะ
ผมบอกกับพวกเขาว่าผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ โปรดรักษาผมอย่างคนมีชีวิต ,,, ไม่ใช่คนตาย เจอรี่ใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกขอบคุณความสามารถของหมอ แต่มันก็เป็น เพราะทัศนคติต่อชีวิตที่น่าทึ่งของเขาด้วย
ฉันได้เรียนรู้จากเขาว่า ,,, ทุกๆวัน คุณมีทางเลือกของชีวิต คุณเลือกที่จะรักหรือว่าเกลียดชีวิตของคุณเองก็ได้ สิ่งเดียวที่เป็นของคุณจริงๆ และไม่มีใครสามารถนำมันไปจากคุณได้ก็คือ,,, ความคิดและทัศนคติของคุณเอง เพราะฉะนั้น ถ้าคุณสามารถใส่ใจกับมันได้ อย่างอื่นในชีวิตก็จะง่ายดายมากขึ้น
ตอนนี้คุณมีทางเลือกสองทางที่จะทำ
1, คุณจะปิด browser ซะเดี๋ยวนี้ ,,, หรือ
2. คุณจะส่งข้อความนี้ไปให้คุณที่คุณใส่ใจในตัวเขา  

ขอบคุณสิ่งดีๆๆจาก >> ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): dee
หมายเลขบันทึก: 61460
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น(0)