เศรษฐกิจการไม่เงิน


รัฐบาลไทย (และทั่วโลก) พอบริหารเศรษฐกิจก็ไม่แคล้วหมายถึงการค้าการลงทุน (เอาเงินเป็นตัวตั้ง) โดยพวกเขาลืมคิดไปว่าเศรษฐกิจที่ไม่เป็นตัวเงินมีอีกมากนัก และสำคัญกว่า มั่นคงกว่า ยั่งยืนกว่าแบบเป็นตัวเงินด้วยซ้ำไป สมองของคนพวกนี้ก็คิดได้แค่นี้แหละ และคิดกันทั้งโลกก็ยิ่งจะจูงพากันไปลงนรกเป็นพวงในเร็ววัน เพราะศก. ไม่เป็นตัวเงินมันหดหายไป ไม่สามารถช่วยค้ำจุนความหายนะได้อีกต่อไป

หมายเลขบันทึก: 612475เขียนเมื่อ 17 สิงหาคม 2016 11:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 17 สิงหาคม 2016 11:07 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (2)

We are swimming against the current here.

Yes money is losing value (USA have been printing money to reduce its debts; Japan is doing the same; Thailand is reducing the 'prime' bank rate. - why? So government can raise public loans -to pay for debts- cheaper; other countries are using the same strategy to cover their inability to manage economy and to repay debts). So people are now looking for more money in every which way they can. The greediness level has been raised worldwide. The bigger the number (not the value) the more greedy we become.

(I retired with some 5 million baht to live, now that amount is only enough for 4-5 years instead of some 20 years I expected. Because interest rates for bank deposit are now much less than inflation rates. And prices (for food and services) are on exponential curves.

เรื่อง ดอดเบี้ยร รีไทร์ เห็นตรงกัน ผมเขียนไว้หลายตอนในอดีต

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี