​ความเชื่อ

จากความเชื่อเมื่อชอบตอบว่าใช่

ด้วยดวงใจจดจำธรรมกระจ่าง

เหมือนแผนที่มีไว้ใช้เดินทาง

เพื่อละวางบางเบาขลาดเขลาคลาย


เชื่อหลักกรรมความคิดอิสระ

เชื่อว่าจะละเหตุกิเลสร้าย

งามชีวิตเมื่ออยู่สู่เบื้องปลาย

ตราบสุดท้ายได้พบสงบเย็น


หยุดความเชื่อไม่ชอบตอบไม่ใช่

บังคับใครไปตามคำขู่เข็ญ

ต้องนับถือตามเราเจ้าต้องเป็น

จึงคับข้องลำเค็ญไม่เห็นควร


หยุดความเชื่อชักแช่งแบ่งหมู่ญาติ

มนุษย์ชาติอาจแปลกแยกจนป่วน

นั่น “พวกเขาต้องฆ่า” มาทบทวน

ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนเหมือนเหมือนคน


หยุดความเชื่อเชื้อชาติศาสนา

เชื่อการฆ่าพวกต่างแล้วหวังผล

ว่าเป็นบุญหนุนนำประจำตน

หยุดฆ่าคนฆ่าใครแล้วได้ดี


อิสระสามัคคีเสรีภาพ

เมตตาอาบอุ่นไอในวิถี

รู้เพียงพอก่อสุขถูกวิธี

ถือความดียึดมั่นกตัญญู



โสภณ เปียสนิท

สิงหาคม 2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (1)

ขอบคุณสองท่านที่มาให้กำลังใจ

สบายดีทั้งสองคนนะครับ