จากความเชื่อเมื่อชอบตอบว่าใช่

ด้วยดวงใจจดจำธรรมกระจ่าง

เหมือนแผนที่มีไว้ใช้เดินทาง

เพื่อละวางบางเบาขลาดเขลาคลาย


เชื่อหลักกรรมความคิดอิสระ

เชื่อว่าจะละเหตุกิเลสร้าย

งามชีวิตเมื่ออยู่สู่เบื้องปลาย

ตราบสุดท้ายได้พบสงบเย็น


หยุดความเชื่อไม่ชอบตอบไม่ใช่

บังคับใครไปตามคำขู่เข็ญ

ต้องนับถือตามเราเจ้าต้องเป็น

จึงคับข้องลำเค็ญไม่เห็นควร


หยุดความเชื่อชักแช่งแบ่งหมู่ญาติ

มนุษย์ชาติอาจแปลกแยกจนป่วน

นั่น “พวกเขาต้องฆ่า” มาทบทวน

ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนเหมือนเหมือนคน


หยุดความเชื่อเชื้อชาติศาสนา

เชื่อการฆ่าพวกต่างแล้วหวังผล

ว่าเป็นบุญหนุนนำประจำตน

หยุดฆ่าคนฆ่าใครแล้วได้ดี


อิสระสามัคคีเสรีภาพ

เมตตาอาบอุ่นไอในวิถี

รู้เพียงพอก่อสุขถูกวิธี

ถือความดียึดมั่นกตัญญู



โสภณ เปียสนิท

สิงหาคม 2559