รสชาติแห่งชีวิต

คนเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่รู้จักการปรุงแต่งรสอาหาร ผิดกับแมงหวี่จนถึงเสือโคร่งที่กินอาหารดิบๆ ไงๆงั้น …ไม่ทราบว่าชาร์ล ดาร์วิน จะรู้ไหมว่าเพราะอะไร แม้ พพจ. ก็ตาม…ไม่เพียงรสอาหารแต่รสอื่นๆทางอารมณ์ คนเราก็ปรุงแต่งมาก และปรุงแต่งต่างรสกันไปหลายหลาก แม้ก๋วยเตี่ยวยังปรุงรสต่างกัน อร่อยต่างกัน……การปรุงรสนี้คือ “สังขาร” มันเป็นอิทธิพลจาก อุปาทาน(ความเคยชิน ยึดติด) สัญญา (ความทรงจำ)…น่าแปลกว่า เด็กเกิดใหม่กินนมแม่จากหัวนม ไม่เห็นมันเติมเครื่องปรุงอะไร

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สะกิดกวน...ชวนแหกค่าย----->สู่แดนใหม่...ไตเสรี



ความเห็น (0)