การลดทิฏฐิมานะ

ในทางสายกลาง

สนุกไปกับโลกที่ปานกลาง

ของโลกเป็นสำคัญ

เราต้องอยู่ในโลก

ได้อย่างไม่รู้สึกแตกต่าง

นั้นแหละทิฏฐิมานะ

ว่าเราดีกว่าเขา

จึงจะไม่มี

ความรู้สึกว่าเลวกว่าเขา

ไม่ค่อยมีอยู่แล้วในผู้ปฏิบัติธรรม

สนุกและตื่นตัวเข้ากับโลกได้

ความรู้สึกว่าเสมอเขาจะไม่มี

คือถ้าทำเฉยเมยไม่สูงไม่ต่ำ

มันจะมีทิฏฐิว่าเสมอเขา

คนไม่มีทิฏฐิมานะ

จะกลมกลืนไปในโลกได้อย่างพอดี

มีความผาสุขสนุกอันตื่นตัว

จะเกิดปัญญา

ทางสายกลางไม่ใช่การทำกลางๆ

แต่ตื่นรับความพอดี

ได้ในแม้ระดับสูง

ระดับกลางระดับต่ำ

มีความรู้สึกพอดี

ไปในทุกสถานการณ์

คือความตื่นรูัตื่นรับไปได้เสมอ

นั้นแหละสายกลางพอดีๆ


ประภา สันติ