โชคดีที่ตัดสินใจพาลูกไปหาหมอได้ทันถ่วงที

เมื่อปี 2542 ตอนนั้น ลูกสาวของดิฉันอายุประมาณ  2  ปี 3  เดือน แกไม่สบายเป็นไข้หวัด  ดิฉันก็พาลูกไปหาหมอ หมอให้ยามาทาน  และแนะนำให้เช็ดตัวบ่อย ๆ ด้วยน้ำเย็น ,แต่ถ้าเด็กหนาว  ก็ให้เช็ดตัวด้วยน้ำอุ่น ๆ ก็ได้    ในตอนกลางวันเขาจะเล่นได้ปกติไม่งอแง   แต่ในตอนกลางคืน ทุกคืนเขาจะมีไข้ ดิฉันต้องดูแลลูกเอง โชดดีที่วันนั้น พ่อเขามาจากต่างจังหวัด จึงพอช่วยได้บ้าง เพราะดิฉันต้องเช็ดตัวลูกทั้งคืน แกร้องไห้ทุกครั้งเวลาเช็ดตัว ว่า หนาว หนาว เราซึ่งมีลูกคนแรกและคนเดียวก็จะสงสารลูก เลยไม่กล้าเช็ดมาก  ดิฉันได้แต่มองนาฬิกา ว่าเมื่อไรนาฬิกาจะเดินไปครบ 4  ชั่วโมงนับจากให้ลูกกินยาครั้งสุดท้ายไปเมื่อ  4   ทุ่ม  รอ ตี 2 เพื่อจะให้ลูกกินยาได้อีกครั้งพร้อมเช็ดตัวตลอดเวลา และใช้ผ้าชิ้นหนึ่งวางอยู่บนหน้าผาก แก่ก็โยนทิ้งพร้อมบ่นว่าหนาว  ดิฉันก็หยิบวางอีก ตัวก็ยังร้อน ไม่ลด ดิฉันยังคงเช็ดตัวให้อีก คิดว่าเช้าแม่จะพาลูกไปหาหมอ  เพราะโรงพยาบาลอยู่ไกล  แต่ประมาณตี 3 ดูอาการของลูกแย่ แล้ว  เราก็เลยตัดสินใจพาลูกไปโรงพยาบาล ไปถึงโรงพยาบาล พยาบาล 2 คนช่วยกันใหญ่ ถอดเสื้อผ้าลูกหมดเลย ให้นอนบนเตียงพลาสติก  ใช้น้ำแข็งเป็นก้อน  ๆ  แช่ เช็ดให้ลูก แกร้องให้ และยังบอกว่าหนาว  พยาบาลก็เช็ดตัวต่อไป  ใช้ผ้าเย็น ๆ หลาย ๆ ชิ้น ใส่ที่คอ วางที่ศีรษะ ใส่ในซอกจักแร้ 2  ผืน ดินฉันยืนดู ด้วยความ ที่ง ระคนกับสงสารลูก  แต่พอได้ฟังคุณหมอพูดแทบช็อค  เพราะ คุณหมอ บอกว่า  หากพาลูกมาช้า  เด็กอาจจะช็อค หรือเป็นลมชัก  และ มีหลายรายที่เป็นแล้วทำให้ พัฒนาการช้า หรือ IQ  ต่ำลง  ดิฉันต้องขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยให้เราตัดสินใจได้ทันจึง ช่วยลูกได้   ไม่เช่นนั้นดิฉันคงต้องเสียใจจนบัดนี้      ขณะนี้ลูกดิฉันอายุได้ 9  ขวบแล้วเป็น ดีน่ารักมาก  เรียนเก่ง ได้คะแนนเฉลี่ย 4.00  เราก็ต้องคอยระวังว่าจะมีภัยอะไรอีก ขอข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะด้วยค่ะ