รักแท้...คู่บารมี

for far
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม เมื่อใดที่เรามีความรักโลกนี้ก็จะน่าอยู่

ทุกคนหลงมัวเมากับความสุขในความรัก จนลืมไปว่า

ที่ใดมี่รัก ที่นั่นต้องมีทุกข์

ความทุกข์นี้เกิดจากอะไร ทุกข์เพราะกลัวคนที่เรารักจากไป

ทุกข์เพราะกลัวเขาไปมีคนอื่น ทุกข์เพราะความเป็นห่วง

หรือแม้แต่คู่ที่รักกันจนตายจากกัน ก็ทุกข์เพราะความพลัดพราก

ความรู้สึกคนเราเปลี่ยนแปลงทุกวัน วันนี้รัก พรุ่งนี้ไม่รัก อีกวันเฉยๆ

ขนาดความรู้สึกของเรายังควบคุมไม่ได้

แล้วเหตุใดเล่าเราถึงอยากให้คนอื่นมาเป็นดั่งที่ใจเราต้องการ

เรามาพัฒนาความรักของเราให้รักในพระนิพพาน ด้วยกัน

เหมือนดั่งความรักของพระพุทธองค์กับนางแก้วคู่บารมี

ข้าแต่พระมุนีมหาวีรเจ้า ขอพระองค์พึงทรง ระลึกถึงกุศลกรรมเก่าของหม่อมฉันเถิด

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อมฉัน สั่งสมบุญไว้เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อมฉันงดเว้นอนาจารในสถานที่ไม่ควร แม้ ชีวิตก็ยอมสละเพื่อประโยชน์แก่พระองค์ได้

ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ประทานหม่อมฉันเพื่อให้เป็นภรรยา ผู้อื่นหลายพันโกฏิกัป ก็เพื่อประโยชน์แก่พระองค์ หม่อมฉันมิได้เสียใจใน เรื่องนั้นเลย

ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ประทานหม่อมฉันเพื่ออุปการะหลาย พันโกฏิกัป เพื่อประโยชน์แก่พระองค์ หม่อมฉันมิได้เสียใจในเรื่องนั้นเลย

ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ประทานหม่อมฉันเพื่อประโยชน์เป็น อาหารหลายพันโกฏิกัป หม่อมฉันมิได้เสียใจในเรื่องนั้นเลย หม่อมฉัน บริจาคชีวิตหลายพันโกฏิกัป ประชุมชนจักทราการพ้นจากภัย ก็ยอมสละ ชีวิตของหม่อมฉันให้

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันย่อมไม่เคยหวงเครื่องประดับและผ้า นานาชนิดซึ่งอยู่ที่ตัว และภัณฑะคือตัวหญิง เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหามุนิมหาวีรเจ้า ทรัพย์ ข้าวเปลือกปัจจัยเครื่องบริจาค บ้าน นิคม ไร่นา บุตร ธิดา ช้าง ม้า โค ทาสี ภรรยา มากมายนับไม่ถ้วน พระองค์ทรงบริจาคแล้วเพื่อประโยชน์แก่พระองค์ 88

พระองค์ตรัสบอกหม่อมฉันว่า เราย่อมให้ทานกะพวกยาจก เมื่อ เราให้ทานอันอุดม เราย่อมไม่เห็นหม่อมฉันเสียใจ

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันยอมรับทุกข์มากมายหลายอย่างจน นับไม่ถ้วนในสงสารเป็นอเนกเพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันได้รับสุขย่อมอนุโมทนา และในคราวที่ ได้รับทุกข์ก็ไม่เสียใจ เป็นผู้ยินดีแล้วในที่ทุกแห่งเพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ลองสำรวจใจคุณดูว่า ที่เราเรียกว่ารัก...แท้จริงแล้วเรารักเขาหรือรักตนเอง

พระนางพิมพายอมสละทุกอย่าง...โดยไม่เคยเรียกร้องเข้าหาตัวเอง

มันจะดีหรือไม่ ถ้าเราทั้งสองคนรักในธรรมะของพระพุทธองค์

ช่วยเหลือประคับประคองกัน ไม่ขวางทางกันในมรรคผลนิพพาน

เมื่ออีกฝ่ายล้ม อีกฝ่ายก็ช่วยประคับประคอง

พยายามทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เป็นแรงเสริมให้อีกฝ่ายเติบโต

และถึงแม้ว่าวันข้างหน้า...เราต้องพรากจากกัน

แต่ความรักนั้นยังจะติดตัวเราอยุ่เสมอ และเป็นแรงผลักให้เราเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

ขอให้ทุกคนได้เจอคู่รักที่พร้อมจะเติบโตไปพร้อมๆกัน

ช่วยเหลือเกิ้อกูลกันจนถึงที่สุดแห่งพระนิพพาน



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Do you believe in destiny



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ..ต่อ..ความรักและปราถนาดี..ต่อกัน.(.ขอบคุณภาพนี้ที่เขาส่งกันต่อๆมา)..ในไลน์..

ขอบคุณค่ะ คุณ aingfar...

เขียนเมื่อ 

^_^ ขอบพระคุณยายธีที่แวะเข้ามาเยี่ยมนะค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงหายป่วยเร็วๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

สาธุ

เขียนเมื่อ 

ค่าา ขอให้เจอคู่แท้ที่ตามหานะค่ะ