กำเนิดพระพุทธเจ้า

เราเป็นผู้เลิศที่สุดในโลก ประเสริฐที่สุดในโลก การเกิดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา

<p><strong><a href="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/096/178/original_DSC06421.JPG" target="_blank"><img width="305" height="227" style="width: 305px; height: 227px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/096/178/default_DSC06421.JPG" unselectable="on" loading="lazy"></a><a href="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/096/177/original_IMG_6726.JPG" target="_blank"><img width="302" height="228" style="width: 302px; height: 228px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/096/177/default_IMG_6726.JPG" unselectable="on" loading="lazy"></a></strong>
</p><strong><br></strong>
<p><span style="font-size: 20px;">   พระโพธิสัตว์ผู้ที่จะจุติจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมาตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้านั้น ก่อนการจุติจะทรงพิจารณา ๕ อย่าง เรียกว่า มหาวิโลกนะ ๕ คือ
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;"><strong>๑. กาล (อายุขัยของมนุษย์)</strong>
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                   อายุขัยของมนุษย์ขึ้นอยู่กับกระแสสังขารและการทำความดี หากทำดีมากขึ้นอายุก็จะเพิ่มขึ้น หากทำดีน้อยอายุขัยก็จะลดลง อายุขัยของมนุษย์อยู่ระหว่าง ๑๐ ปีถึง ๑ อสงไขยปี แต่พระโพธิสัตว์ทรงเลือกอายุขัยมนุษย์ระหว่าง ๑๐๐- ๑๐๐,๐๐๐ ปี ถ้าหากน้อยกว่า ๑๐๐ ปีมนุษย์จะมีจิตใจหยาบช้าเกินกว่าจะฟังธรรมให้แตกจนบรรลุพระนิพพานได้ ถ้าเกิน ๑๐๐,๐๐๐ ปีมนุษย์จะเริ่มประมาทความแก่ ความเจ็บ ความตายเพราะอายุยืนความตายมาถึงช้า จะไม่เห็นอริยสัจ หรือธรรมใดๆ
	</span>
</p>
<p>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;"><strong>๒. ทวีป (ทวีปที่จะลงมาประสูติ)</strong>
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                   พระโพธิสัตว์เลือกชมพูทวีปเป็นทวีปที่จะจุติทุกครั้ง เพราะมนุษย์ในชมพูทวีปมีทั้งความสุขและความทุกข์ เห็นทุกข์เห็นสุข ได้ดีกว่ามนุษย์ในทวีปอื่นๆ
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                   สาเหตุอีกอย่างที่เลือกลงมามนุษยภูมิเพราะมนุษย์เห็นสุขทุกข์ได้ง่ายที่สุด สัตว์ในอบายภูมิ ๔ มีแต่ความทุกข์ไม่เห็นสุขกระจ่าง เทวดาพรหมก็เห็นสุขมากกว่าทุกข์จนยากที่จะทำให้เป็นพระอรหันต์ได้ อีกทั้งมนุษย์ทำบุญได้ จึงทรงเลือกมนุษย์
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;"><strong>๓. ประเทศ </strong>
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                   พระโพธิสัตว์จะทรงเลือกประเทศที่มีความเจริญรุ่งเรือง เศรษฐกิจดี มีประชากรหนาแน่น มีนักปราชญ์ มีเจ้าลัทธิมาก เป็นที่รวมของการศึกษาและศิลปวิทยามากมาย มีผู้มีคุณธรรมมากมาย ซึ่งจะสามารถเผยแพร่ธรรมให้รุ่งเรืองมีคนรู้เข้าถึงธรรมที่พระองค์ทรงแสดงได้มาก
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;"><strong>๔. ตระกูล </strong>
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                   พระโพธิสัตว์ผู้ได้มาจุติเป็นพระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันนี้ ทรงเลือกวรรณะกษัตริย์ ตระกูลศากยโคตมวงศ์แห่งกรุงกบิลพัสดุ์นคร เพราะได้รับความนับถือมาก และบริสุทธิ์มา ๗ รุ่นแล้ว ถ้าไม่บริสุทธิ์แล้วลงมาจุติแล้วเป็นพระพุทธเจ้าก็ยากที่จะได้รับการนับถือ สาเหตุที่เลือกตระกูลกษัตริย์เพราะในช่วงเวลานั้นมีการแบ่งชนชั้นวรรณะกัน และวรรณะกษัตริย์เป็นวรรณะที่มีคนนับถือมากที่สุด จึงทรงเลือกวรรณะกษัตริย์
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;"><strong>๕. มารดา</strong>	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                    พระโพธิสัตว์จะทรงเลือกผู้หญิงจากตระกูลกษัตริย์หรือพราหมณ์ที่รักษาศีล รักษาธรรมได้ดีที่สุด บริสุทธิ์ทางกาย วาจา ใจ ไม่ดื่มสุรา ไม่หลงในอบายมุข ไม่โลเลในบุรุษ และทรงกำหนดอายุของพระมารดาว่ามีประมาณเท่าใด เพราะพระครรภ์ที่ประทับแห่งพระโพธิสัตว์ผู้จะได้เสด็จอุบัติตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เปรียบประดุจพระคันธกุฎีแห่งพระบรมศาสดา ไม่สมควรแก่ผู้อื่น
	</span>
</p><span style="font-size: 20px;">                     พระบรมโพธิสัตว์ทรงเลือกพระมารดาที่บริสุทธิ์ไม่แปดเปื้อนมลทินโทษ มิฉะนั้นจะยากแก่การเผยแผ่ศาสนา เพราะจะถูกโจมตีว่ามารดาของพระศาสดาไม่บริสุทธิ์ พระนางสิริมหามายาได้อธิษฐานเป็นพระพุทธมารดามาแต่อดีตกาล</span>
<p><span style="font-size: 20px;">                    พระนางสิริมหามายาทรงครรภ์ ใกล้ให้ประสูติมีความประสงค์จะเสด็จกลับไปประสูติโอรสที่กรุงเทวทหะ เมื่อเสด็จถึงสวนลุมพินีวัน ทรงพัก ณ ใต้ต้นสาละ ซึ่งอยู่ระหว่างพรมแดนกรุงกบิลพัสดุ์และกรุงเทวทหะ(ปัจจุบันคือ ต.รุมมินเด ประเทศเนปาล) และให้ประสูติโอรส ณ ที่นั้น ทันทีที่ประสูติ ทรงดำเนินด้วยพระบาทได้ ๗ ก้าว ทุกก้าวมีดอกบัวผุดรองรับ แล้วทรงเปล่งพระวาจาว่า "<strong>เราเป็นเลิศที่สุดในโลก ประเสริฐที่สุดในโลก การเกิดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา</strong>"หลังประสูติแล้วเสด็จกลับกรุงกบิลพัสดุ์ อสิตดาบสทราบข่าวจึงเข้าเยี่ยมชมพระโอรส และทำนายว่าพระโอรสนี้หากไม่เป็นพระเจ้าจักรพรรดิก็จะเป็นศาสดาที่ยิ่งใหญ่ของโลก ต่อจากนั้นพระเจ้าสุทโธทนะทรงคัดเลือกพราหมณ์ผู้ทรงภูมิความรู้ ๘ คนได้ทำนายว่า เจ้าชายสิทธัตถะมีลักษณะเป็นมหาบุรุษคือ ถ้าดำรงตนอยู่ในฆราวาสวิสัยจะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ แต่ถ้าเสด็จออกผนวชจะได้เป็นศาสดาเอกของโลกแต่โกณฑัญญะพราหมณ์ผู้อายุน้อยที่สุดในจำนวนนั้น ยืนยันหนักแน่นว่า พระราชกุมารสิทธัตถะจะเสด็จออกผนวชและจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแน่นอน
	</span>
</p>
<p><span style="font-size: 20px;">                    เมื่อพระนางสิริมหามายาประสูติพระบรมโพธิสัตว์เจ้าได้ ๗ วันก็เสด็จสวรรค์คต ไปบังเกิดเป็นเทพบุตรสถิตในดุสิตเทวโลกตามประเพณีพระพุทธมารดาไม่ได้เป็นหญิงอย่างเก่า ที่เกิดเป็นหญิงเพราะอธิษฐานขอเป็นพุทธมารดา
	</span>
</p>