วันนี้มานั่งนึกๆ ว่า ความทุกข์ของคนมักเป็นไปตามรูปประโยคภาษาอังกฤษนะ

คือแทนที่จะแยก tense ให้ชัดว่าอะไรเกิดไปแล้ว แก้ไม่ได้ อะไรคือความเป็นปัจจุบันที่ต้องอยู่กับมัน อะไรเป็นอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

คนเรากลับชอบปนกัน เอา past tense, present tense, future tense.  มายำรวมกลายเป็น ทุกข์ tense ยิ่งถ้าเอา If cause เข้ามาวุ่นวายด้วย ก็ยิ่งกลายเป็น ทุกข์แบบมีเงื่อนไขเข้าไปอีก

ลองปล่อยวางแบบใช้ tense ภาษาอังกฤษดู..เออ..สนุกดี..

ครูสอนภาษาอังกฤษบอกว่า เวลาเขียนประโยคที่ดี ใช้ present tense ล่ะดี ไม่ซับซ้อน

ก็นั่นซินะ...แล้วทำไม้ ทำไม ชีวิตจึงมักไปหยิบ tense อื่นมาให้ยุ่งยากก็ไม่รู้ซิ

ปล  นานๆมาเขียนที เอายาวๆ และวกวนให้ดูเป็นคนเขียนเก่งสักหน่อย...คงไม่ว่ากันนะเนี่ย