นิราศอิตาลี (๕๒)

103) สามทุ่มกว่า ร้านรวง ทะยอยปิด

มืดสนิท แสงจันทรา มารังสรรค์

สว่างน้อย ด้อยแรงกว่า แสงตะวัน

หนุ่มคนนั้น เพ่งพินิจ จุมพิตแฟน

เห็นสาวน้อย หนุ่มน้อย นั่งอ้อยอิ่ง

คู่ชายหญิง อิงชิด สนิทแสน

ทั้งสาวแก่ แม่ม่าย ในต่างแดน

บ้างก็แอ่น อกอ้า เข้าหากัน

104) หนุ่มสาวเดิน มือคีบ หนีบบุหรี่

สูบทุกที่ พ่นควัน ฉันเหยียดหยัน

เราไม่สูบ ไหงเอาควัน มาแบ่งปัน

เลยแดกดัน ด่าไป ด้วยสายตา

ทั้งลงเรือ นั่งรถ ควันบุหรี่

ถึงตอนนี้ เวียนหัว เป็นหนักหนา

รีบเดินเลี้ยว เหนี่ยวรั้ง กลับหลังมา

มุ่งตรงหน้า เข้านอน พักผ่อนกาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)