สุนทรีย์กวีศิลป์ (๖๔)

"สายฝนพรำ ย้ำว่า เป็นหน้าฝน

สายฝนหล่น บนหญ้า คราวสันต์

สายฝนโปรย โรยให้ แมกไม้พรรณ

สายฝนปัน สรรน้ำ ชุ่มฉ่ำดิน

แสงสุรีย์ ชี้ส่อง ต้องขอบฟ้า

แสงส่องมา สกุณา พาผกผิน

แสงเรืองรอง ส่องหล้า เป็นอาจินต์

แสงไม่สิ้น แม้ฟ้า เมฆาบัง"

Morning Exercise 31/8/57

หนองหลวง เมืองตาก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)