ลักษณะและคุณสมบัติของอุปกรณ์ห้องส่งวิทยุกระจายเสียง

ลักษณะและคุณสมบัติของอุปกรณ์ห้องส่งวิทยุกระจายเสียง อสมท ตามสถานีภูมิภาคทั่วประเทศ เพื่อเป็นบทเรียนพื้นฐานสำหรับงานซ่อมและบำรุงรักษาอุปกรณ์ ให้แก่สถานีโทรทัศน์ที่จะทำหน้าที่เป็นหน่วยซ่อมบำรุงฯแก่สถานีวิทยุฯในพื้นที่ตนเอง

คนเล่นของ ก็อยากปล่อยของ ( ก็ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม...??? )

โพสต์รูปและข้อมูลโดยรวมไปก่อน สำหรับเป็นพื้นฐานเบื้องต้น ส่วนรายละเอียดแบบเจาะลึก จะมาอธิบายลักษณะการทำงานแต่ละประเภท

ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ผมประจำอยู่ที่ ซ่อมบำรุงขอนแก่น ศูนย์วิศวกรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้จัดทำเว็บไซต์เพื่อเป็นแหล่งความรู้ในงานซ่อมบำรุงอุปกรณ์เครื่องส่งโทรทัศน์, อุปกรณ์รับสัญญาณและทวนสัญญาณ, ระบบสายอากาศ, เครื่องส่งวิทยุ, อุปกรณ์ห้องส่งวิทยุ, อุปกรณ์เชื่อมโยงสัญญาณ UHF Link และไมโครเวฟ และอุปกรณ์ไฟฟ้า-อิเล็คทรอนิคส์ต่างๆ เพื่อรวบรวมคู่มือ, เก็บไฟล์เอกสารไว้บนเว็บไซต์ และทำบทความแนะนำวิธีการซ่อมอุปกรณ์ให้แก่เพื่อนๆ แต่ยังออกแบบเว็บไซต์ไม่เสร็จ ไปหมกมุ่น ออกแบบระบบรายงานเอกสาร ประจำศูนย์ฯ คิดว่ามันจะสำเร็จได้เร็ว ( 1 ปีก็เสร็จแล้ว ) แต่เพราะคนที่นำไปใช้..มันเรื่องมากไม่รู้จักพอ คิดเติมต่อไปเรื่อย..ไม่นำกลับมาวิเคราะห์ว่า..เป้าหมายจริงๆนั้น..ต้องการอะไร ( คือทำให้รับส่งข้อมูลได้สะดวก รวดเร็ว ผู้ใช้งานกรอกข้อมูลบันทึกได้ง่าย มีมาตรฐาน ติดตามและสรุปได้ทันที )

พ.ศ. 2547 เพื่อนๆพนักงานซ่อมบำรุงขอนแก่น ได้รวบรวมข้อมูลเพื่อทำเป็นศูนย์ฝึกอบรมแนะนำเพื่อนๆพนักงานในภูมิภาค ให้ความรู้ในด้านซ่อมบำรุงสถานีโทรทัศน์และวิทยุ ( กำลังเริ่มไปได้สวย..แต่ผมก็ย้ายไปซ่อมบำรุงสุโขทัยเสียก่อน.. ) เสียดายที่ไม่ได้อยู่ร่วมด้วยช่วยกันทำให้สำเร็จ.. ถ้ามีโอกาส ผมจะดึงคนกลุ่มนี้แหละมาร่วมโครงการฝึกอบรม...

พ.ศ. 2548 ผมย้ายมาประจำอยู่ ซ่อมบำรุงสุโขทัย ศูนย์ฯเหนือ เลยนำเว็บไซต์ระบบรายงานประจำเดือน มาใช้ที่ศูนย์ฯเหนือ พัฒนาใหม่ ให้ผู้ใช้งานบันทึกได้โดยมีรหัสประจำตัว เป็นผลงานแก่ผู้บันทึก ( แต่เดิม.. ใช้รหัสสถานีฯ พนักงานใช้ร่วมกัน เลยไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งรายงานตัวจริง..!! ) จากนั้นก็ทำระบบแจ้งข่าวสาร, แจ้งข่าวกิจกรรม, บทความเชิงช่าง, ที่เก็บไฟล์เอกสารคู่มืออุปกรณ์ ให้ทุกคนช่วยกันโพสต์ ( ไม่ประสบความสำเร็จ ทีในเฟคบุ๊ค ไปโพสต์กันจัง..?? )

พ.ศ. 2549 เว็บไซต์เริ่มใช้งานได้ดีขึ้น ผู้ตรวจการ, ธรรมนิติมาตรวจสอบ เว็บไซต์เริ่มเด่น จึงเป็นภัย..

พ.ศ. 2550 ฝ่ายฯ สนามชัย กำจร เรียกเข้าไปใช้งาน (คุยกันแค่ 2 คน ไม่มีใครรู้ ผมเองก็ไม่อยากเปิดเผย..) ให้ออกแบบระบบเว็บไซต์รายงานประจำเดือน, แหล่งข้อมูลต่างๆในฝ่ายวิศวกรรม, ระบบงานซ่อม, รายการอุปกรณ์และทรัพย์สิน, การสรุปค่าใช้จ่ายในโครงการต่างๆ จะดึงตัวผมไปส่วนกลางฯ ผมต๊กใจ..จ๊าก ไม่อยากเข้าไป แต่ก็ยินดีทำให้ แต่ขออยู่ภูมิภาค..

ตุลาคม พ.ศ.2550 นำเสนอโครงการเข้าไป ขอเครื่องคอมพิวเตอร์ Notebook พร้อมอุปกรณ์เชื่อมต่อความเร็วสูง ( ยังไม่ได้ขอ Server ) เพื่อนำมาใช้ในการออกแบบระบบเว็บไซต์ และส่วนอื่นๆในโครงการ อย่าไปรู้มันดีกว่า.. ตั้งใจวางแผนพัฒนาระบบด้วยความมุ่งมั่น อยู่ 3 เดือน...

มกราคม พ.ศ. 2551 ฝ่ายฯ สนามชัย ย้ายไปฝ่ายฯออกอากาศวิทยุฯ ( งานเข้า.. ) นโยบายเปลี่ยน อุปกรณ์ต่างๆที่ขอไป ยังไม่ได้ ก็โดนยกเลิก และได้ให้ IT เข้ามาจัดการแทน โครงการผมเลย..จบ ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม..( ใครๆก็ตราหน้าว่าทำเว็บไม่สำเร็จ.. ขอบอก..ข้าทำไปได้ไกลแล้ววว..เว้ยยย.. ) เป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง เพราะยังไม่ได้เริ่ม...อิอิ ( ได้โอกาสชิ่งไปทำอย่างอื่น.. ) แต่เว็บไซต์ ยังพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ จนปัจจุบัน

พ.ศ. 2552 ได้รับโอกาสไปอบรมที่ประเทศญี่ปุ่น NHK ณ กรุงโตเกียว ก็ได้รับมอบหมายจากกลุ่มที่เข้าอบรม ให้เป็นผู้ออกแบบเว็บไซต์ แหล่งรวบรวมข้อมูลระบบ DVB และ DTV ของ อสมท

พอกลับมาจากญี่ปุ่น ได้มีโอกาสร่วมงานกับผู้จัดการศูนย์วิทยุภาคเหนือ คุณนิสสัน ชินอ่อน ได้ทำรายการถ่ายทอดสดสัญญาณภาพผ่านเน็ต(Video Streamming) ได้ร่วมทำรายการ MCOT-1 ผลิตรายการวิดีโอ เพิ่มช่องทางหารายได้โฆษณาในท้องถิ่น ประชาสัมพันธ์ให้ อสมท โดยดึงความสามารถนักจัดรายการมาเป็นพิธีกรออกหน้าจอ เป็นจุดเริ่มในการผลิตรายการท้องถิ่นในภูมิภาค คือ พัฒนาเว็บไซต์ > จัดรายการวิทยุฯแบบมีภาพ > สตรีมภาพวิดีโอผ่านอินเตอร์เน็ต > ทำรายการท้องถิ่น > การตัดต่อภาพวิดีโอ mpeg, mpeg-2, mpeg-4, H264, HD, SD > ทำรายการวิดีโอเก็บไว้ในเว็บ > ผลิตรายการขึ้นดาวเทียม MCOT-1 โอ้..แม่เจ้า เป็นการเรียนรู้ระบบดิจิตอลเชิงปฏิบัติการ จริงๆ จากที่ได้ไปอบรมที่ญี่ปุ่น เขาพัฒนาระบบภาพ HD , การทำ Video On Demand , การส่งสัญญาณดาวเทียม DVB-S2 , การแพร่คลื่นแบบดิจิตอล ดูโทรทัศน์ผ่านมือถือ , จัดรายการวิทยุแบบมีภาพ ซึ่งเป็นการปฏิบัติงานได้ตรงกับที่ไปอบรมมาจริงๆ อยากนำมาบรรยายเรื่อง DVB อยากโม้ให้ฟังจริงๆ แล้วมีภาพปฏิบัติงานให้เห็นได้ด้วย แต่..โครงการศูนย์ฝึกอบรม NHK เดี้ยงไปแล้ว จบกัน....อดเลย(อ่านด้านล่าง..)

พ.ศ. 2553 ผู้ที่ได้รับการอบรมที่ประเทศญี่ปุ่น NHK จำนวน 15 คน ได้รับมอบหมาย โดย รอง กก.ผอ.ใหญ่ คุณสุระ เกนทะนะศิล ได้จัดตั้งเป็นคณะทำงาน อย่างเป็นทางการ เพื่อจัดทำศูนย์ฝึกอบรมและศูนย์การเรียนรู้ด้าน DVB ( การกระจายคลื่นระบบดิจิตอล ) ประจำ อสมท และคณะทำงานได้ประชาสัมพันธ์ พร้อมกับจัดทำสัมนาให้แก่สถาบัน หน่วยงานภายนอกต่างๆ ให้รู้จัก

พ.ศ. 2554 คณะทำงาน NHK มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการฝึกอบรม โดยนำเสนอโครงการให้มีการจัดฝึกอบรมภายใน ด้านวิทยุและโทรทัศน์ ให้แก่พนักงานที่บรรจุใหม่ หรือพนักงานประจำภูมิภาค เป็นการสร้างความรู้พื้นฐานงานช่างและให้ความรู้ระบบ DVB ซึ่งก็ตรงใจผม(เพราะคิดมานานแล้ววว)... แต่โครงการก็ยังไม่ผ่านซักที ( อย่าไปรู้เลยว่าเพราะอะไร..เดี๋ยวจะเครียดไปเปล่าๆ )

พ.ศ. 2555 เนื่องจากนโยบายใหม่ การพัฒนาศูนย์การเรียนรู้ฯและการพัฒนาระบบ DVB นี้ เป็นหน้าที่ของฝ่ายแผนฯ ซึ่งเราอาจทำหน้าที่ซ้ำซ้อนกัน คณะทำงาน NHK เลยลงมติอย่างเป็นเอกฉันท์ ว่า..เราควรจะสลายตัวไปตามเวรตามกรรม กลับบ้านใครบ้านมัน... เป็นอันหมดภาระหน้าที่ลงแล้ว

แต่...เว็บไซต์ นี้ยังคงอยู่ เพราะคุณอุดมศักดิ์ ชูฤทธิ์ ผู้จัดการส่วนคอมพิวเตอร์และเครือข่ายเว็บไซต์ http://dtv.mcot.net/person.php ได้ออกค่าใช้จ่ายให้เว็บไซต์นี้ ผมก็ยังคงพัฒนาและแนะนำบทความรู้ต่างๆ ต่อไป ( เกาะอยู่ที่นี่ ยังไม่ไปไหน.. เขาอุตส่าห์ให้เว็บมา ผมก็ยังทำต่อไป ) ขอขอบคุณ

นี่จึงเป็นที่มาของสัจจะธรรม มีเกิด ก็ต้องมีดับ มีสุข ก็ต้องมีทุกข์ มีลุก ก็มีล้ม

เวลาที่ล่วงเลยผ่านมา ความไม่พร้อม หรือโอกาสที่ยังไม่เหมาะสม ช่วงเวลาที่ไม่อาจคาดคิด ทำให้สิ่งต่างๆไม่สามารถสืบต่อไปได้อย่างราบรื่น แต่มีบางอย่างที่เชื่อมโยงเป็นแนวทางเดียวกันได้อยู่ คือเราเป็น อสมท เดียวกัน ทั้งพนักงานโทรทัศน์ พนักงานวิทยุฯ พนักงานข่าว ในภูมิภาค แม้ห่างไกลกันแต่เชื่อมถึงกันด้วยหน้าที่และงานด้านสื่อสารมวลชนที่เป็นหลักการเดียวกัน แม้เวลาที่ผ่านมา มันเสียโอกาสไปเยอะ จะกลับย้อนไปเริ่มใหม่คงไม่ได้ มีแต่จะเดินหน้า จึงเห็นว่าข้อมูลต่างๆที่ประสบมา น่าจะเป็นการเรียนรู้ใหม่ๆได้ จึงทำบทความรู้ที่มีอยู่ให้สอดคล้อง ในเวลาปัจจุบัน ในวันนี้ วันพรุ่งนี้ และเพื่ออนาคต โดยไม่ต้องดิ้นรนมาก เดี๋ยวสิ่งใหม่ๆมันจะเข้ามาเอง เรารับมาแล้วจะเรียนรู้เข้าใจมันให้เร็วและรอบคอบ แม่นยำที่สุด แล้วเรียบเรียงเก็บมันไว้ และพร้อมจะเปิดโอกาสรับสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามาอีก

ผมจึงหวนกลับมาสิงสถิตย์ อยู่หน้าเว็บนี้ ซึ่งเป็นบทความรู้ (ตามแนวคิดเดิม) โพสต์แนะนำบอกเล่าเรื่องราวไปเรื่อยๆ ตามสถานะการณ์ ตามที่ได้ปฏิบัติงานไป ( มีเฟคบุ๊คอยู่นะ แต่ไม่ไปโพสต์หรอก มาโพสต์เก็บไว้ที่นี่ดีกว่า..ทำเองคนเดียวก็ได้.. ) ไม่ต้องดิ้นรนไปสร้างหรือพัฒนาอะไรขึ้นมาอีก แค่ปฏิบัติตามหน้าที่ ศึกษาอุปกรณ์ใหม่ๆที่จะนำมาใช้ในงาน ให้เหมาะสมและคุ้มค่าที่สุด เป็นการบริหารเทคโนโลยี จะมีประโยชน์วันนี้หรือไม่ กับใคร?? ผมไม่ทราบ แต่ผมมั่นใจว่ามันจะมีประโยชน์แน่ๆในวันนี้และวันข้างหน้า ผมได้แบ่งประเภทบทความไว้แล้ว หากจะเข้าไปค้นหา ก็ทำได้ง่าย ( ย้อนกลับไปอ่านเอง ) ข้อมูลที่ผ่านไป ได้เก็บขึ้นมาไว้(ไม่ลืม) ข้อมูลใหม่ๆก็เรียนรู้ศึกษา ประยุกต์ให้ปฏิบัติได้ เมื่อเสร็จสิ้นก็จะมาเขียนไว้(ออกแบบเว็บให้โพสต์ได้ง่าย) คงไม่ต้องไปทำตามใจใครให้เหนื่อย อีกแล้ว...

เพราะยังรักในวิชาชีพช่าง สิ่งเก่าๆที่เคยอยากทำเป็นบทความช่าง แต่ผ่านล่วงมานาน ไม่รู้จะกลับไปรวบรวมมาบรรยายให้อ่านได้หรือเปล่า... บางครั้งก็ขี้เกียจพิมพ์ การพิมพ์แต่ละครั้งข้อมูลต้องแม่นยำจริงๆ เป็นข้อเท็จจริงมีแหล่งอ้างอิง ต้องตรวจสอบหลายรอบ ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ( เดี๋ยวจะขายขี้หน้าเขา..คุณงามความดีที่สะสมมา พังทะลายในครั้งเดียว ) มันยาก เอาการอยู่นา... ความรู้เก่าๆที่น่าศึกษา ก็มีดังนี้...
- ความรู้พื้นฐานด้านอิเล็คทรอนิกส์และไฟฟ้า
- ความรู้พื้นฐานด้านช่างเครื่องส่ง อุปกรณ์เครื่องส่ง
- ความรู้พื้นฐานของสัญญาณภาพ สัญญาณโทรทัศน์
- ความรู้พื้นฐานของการแพร่กระจายคลื่น
- ความรู้เรื่องสายอากาศ
- ระบบไฟฟ้ากำลัง เครื่องปั่นไฟ สำรองไฟ หม้อแปลง ไฟแรงสูง
- อุปกรณ์ห้องส่ง อุปกรณ์ควบคุมเสียง อุปกรณ์บันทึกเสียง
- ความรู้พื้นฐานด้านคอมพิวเตอร์ ระบบปฏิบัติการ

- โปรแกรมควบคุม ระบบรีโมทเครื่องส่ง โปรแกรมควบคุมเสียง ออกแบบงานเอกสาร
- ความรู้การออกแบบเว็บไซต์ ฐานข้อมูล การควบคุมผ่านเว็บไซต์

ของเก่าๆอยากจะเขียนเป็นบทความนะ แต่ไม่มีเวลามาเขียน เพราะการปฏิบัติงานวันต่อวัน วันพรุ่งนี้อาจจะได้พบประสบการณ์สิ่งใหม่ๆ เป็นอย่างนี้ไปทุกๆวัน จึงจะพยายามนำเรื่องใหม่ๆมาเขียน(ก่อนจะลืม) นำมาเขียนบอกเล่า ยังทำไม่ทัน เพราะทำเอกสารเป็น Power Point แต่ไม่ได้บรรยาย มีรูปภาพอยู่ ก็นำมาแปะแล้วเขียนบรรยายไปตามเรื่องตามราว วิธีการเขียนของผมก็ทำไปเรื่อยๆ ไม่ใช่หนังสือ อย่าไปคิดว่าเป็นบทเรียน เขียนตามความคิด เอามันส์ ไม่อยากคิดให้ลึกมาก ไม่เครียด แต่คนที่เข้ามาอ่านอาจจะเครียด ต้องขอโทษด้วย ( โอกาสหน้าจะเพิ่มบทความ ธรรมะ แก้เครียดให้ อิอิ )

จึงเอาเป็นว่า ข้อมูลที่รวบรวมให้นี้ เอาไว้อ่านเล่น หนุกๆ

อ้างอิง http://dtv.mcot.net/data/up_show.php?id=1336888044&web=epost