รอนแรม หรือ ร้อนแรม

share
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ตามสมุดข่อยโบราณที่พบเห็น มักจะเห็นบัณฑิตเก่าๆเขียนในพระราชพงศาวดารไว้ว่า “ร้อนแรมไปในป่าครบ ๗ เวร ก็ลุยัง...”

คำว่า “ร้อน-แรม” ที่เราได้เห็นเช่นนี้ เราเข้าใจกันว่า โบราณท่านเขียนผิด ที่ถูกควรเป็น รอนแรม หรือ แรมรอน ซึ่งปทานุกรมแปลว่า หยุดพักนอน

แต่เมื่อพิเคราะห์ดูให้ดีแล้ว คำว่า ร้อน-แรม นั้น หาได้อยู่ในคำที่เขียนผิดดั่งกล่าวมานั้นไม่ เป็นคำที่เขียนขึ้นด้วยอักขระวิธีที่ถูกต้อง เพราะคำว่า ร้อน-แรม นั้น ปรากฏอยู่ในหมายกำหนดระยะทางยกทัพ ที่จารึกครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ ๒ และในจดหมายเหตุโบราณว่า “ประทับร้อน-นอนแรม”

ดังนั้น จึงยืนยันได้ว่า คำ “ร้อน” นั้น ย่อมาจากคำ “ประทับร้อน” หรือ พักร้อน คือ หยุดพักกลางวันเพราะแดดร้อนจัด ส่วน “นอนแรม” นั้นคือ การแรมคืน หรือ พักกลางคืน นั่นเอง

คำร้อนแรม เป็นคำที่มีมาแต่โบราณกาล ควรจะอธิบายไว้เพื่อไม่ให้สูญไป ดั่งนี้...(จากหนังสือ “ปาริชาต” ปีที่ ๒ เล่ม ๔ ปักษ์หลัง กุมภาพันธ์ พ.ศ๒๔๙๓ หน้า ๒๕)

ชาคริต เพชรอินทร์ - เรียบเรียง
Facebook : ข้าวคำน้ำขัน

http://pantip.com/topic/32326208

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เที่ยวไปในสาระ



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ขอร่วมแบ่งปันครับ

แรมร้อนนอนพักมาหลายวัน    ถึงทางร่วมกุเรปันกรุงศรี
พบทัพกะหรัดตปาตี    ภูมีให้หยุดโยธา

แรมร้อนนอนป่าสิบห้าวัน ก็ลุถึงเขตขัณฑ์ดาหา 
ยกจากเวียงชัยได้หลายวัน บรรจบกันกับระเด่นมนตรีมา

จาก อิเหนา

เขียนเมื่อ 

ขอร่วมแบ่งปันครับ

แรมร้อนนอนพักมาหลายวัน    ถึงทางร่วมกุเรปันกรุงศรี
พบทัพกะหรัดตปาตี    ภูมีให้หยุดโยธา

แรมร้อนนอนป่าสิบห้าวัน ก็ลุถึงเขตขัณฑ์ดาหา 
ยกจากเวียงชัยได้หลายวัน บรรจบกันกับระเด่นมนตรีมา

จาก อิเหนา