ตอนเป็นเด็กมีความอยากรู้อยากเป็น แต่ไม่เข้าใจการศึกษาหาความรู้หาแบบใหน รู้แต่เพียงว่าวิทยุที่พ่อซื้อให้อยากรู้ข้างในมีอะไรอยู่ ก็ถอดมันออกมาเป็นชิ้นๆประกอบกลับไปไม่ได้พังไม่ได้รู้ว่ามีอะไรบ้าง เห็นเขาซื้อหนังสือเกี่ยวกับความรู้แบบเด็กๆก็ซื้อ ดูแต่การ์ตูนแล้วก็เก็บเป็นตั้งอยู่ถึงปัจจุบัน ไม่สนใจเรียนในห้องเรียนเหมือนไม่สามารถตอบสนองใจเราได้ แต่ไม่เคยสอบตกอยู่แค่ปานกลาง เวลาผ่านมาด้วยความรวดเร็วปานจรวดตอนนี้อายุเลยหกสิบ แต่ก็โชคดีที่ตลอดเวลาที่ผ่านในชีวิต ได้พบประปัญหาชีวิตอยู่บ่อยครั้ง(ภาษาพระเรียกว่าทุกข์) ทําให้มีโอกาสใช้ความคิดเพื่อให้พ้นจากทุกข์บ่อย ได้เจอคําสอนของท่านพระพรหมคุณาภรณ์จากรายการวิทยุที่ชื่นชอบ และได้แผ่นซีดีที่ลูกสาวให้ต้องใจคําสอนของท่าน ประกอบกับเป็นคนชอบดูภาพ ฟังบรรยาย แต่ไม่ถนัดอ่านเพราะเห็นบทความยาวเมื่อไรมึนตาลาย สิ่งที่ได้จากการฟังธรรมบรรยายของท่านพระพรหมคุณาภรณ์ คือหลักธรรมนํามาเป็นหลักในการคิดแก้ปัญหาที่ต้องเผชิญอยู่ในใจได้สําริดผล ได้มีโอกาสเปลี่ยนหลักคิดที่เมื่อก่อนต้องอาศัยคนอื่นในการหาคําตอบให้กับชีวิตตัวเอง มาเป็นหาคําตอบจากความคิดตัวเอง ได้เข้าใจการพึ่งพาตัวเองจากการศึกษาเรียนรู้จากชีวิตตัวเองและคนอื่น ความหวั่นวิตกว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไรน้อยลง. ในหัวข้อว่าด้วยการศึกษาคือชีวิตอยู่ในคําบรรยายช่วงสุดท้ายของท่านพระพรหมคุณาภรณ์ ป.อปยุตฺโต
