ความรักเหมือนสุรา
ผู้ที่ดื่มแก้วแรกแล้ว ก็อยากจะดื่มอีก และดื่มอีก
การเมารักก็เหมือนเมาเหล้า
ทำให้ใจกล้า และตาลาย
ตัดสินใจอะไรง่ายๆ ขาดสติคุ้มครองตน ...
คิดเอาแต่ความสุขเฉพาะหน้า
ใบหน้าและกิริยาพาทีของสุชาวดีน้อย
ปรากฏในห้วงนึกเหมือนภาพจำลอง
เขานั่งและเดินกลับไปกลับมา
ด้วยความรู้สึกวุ่นวายและเศร้าหมอง
ความจริงคนอายุวัยนี้
มีความสำนึกในการสำรวมตน
และหักห้ามใจได้ดีพอใช้แล้ว
แต่น้ำรักก็เหมือนน้ำสุรา
มักทำให้คนฟั่นเฟือนหลงใหล และปล่อยตัว
ขาดพลังในการหน่วงเหนี่ยวจิตใจ
เขาเดินกระวนกระวายอยู่จนย่ำสนธยา
ท้องฟ้าทางทิศตะวันตกเป็นสีแสดเข้ม
ฝูงวิหคนกกาเริ่มทยอยกลับสู่รวงรัง
เสียงชะนีโหยหวนก้องป่า วิเวกวังเวง
เตือนให้อุปกะระลึกถึงตนว่า
ช่างเหมือนชะนีน้อยเสียเหลือเกิน
ทินกรลับขอบฟ้าไปแล้ว
ความมืดปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณไพร
ไม่นานนัก ดวงจันทร์ก็แผ่รัศมีกระจายไปทั่ว
อุปกะนั่งอยู่หน้าอาศรม มองดูดวงจันทร์
แต่ใจนั้นระลึกถึงสุชาวดีอยู่มิได้ว่างเว้น
จันทราและหน้านางนั้นต่างกันมากนัก
เมื่อมองดูจันทร์งาม ความรู้สึกจะมีเพียงว่า
สดชื่นแจ่มใสและร่มเย็น คลายกังวลได้บ้าง
และไม่เคยมีใครอยากได้ดวงจันทร์มาเป็นของตน
แต่ใบหน้าอันพริ้มเพรางามเฉิดฉายของสาวน้อย
เมื่อมองดูแล้ว ทำให้จิตใจกระวนกระวายเร่าร้อนดิ้นรน
แม้จะแฝงไว้ด้วยความสุขที่ระคนด้วยความระทึกใจก็ตาม
และแล้ว ความรู้สึกใคร่ได้เป็นเจ้าของก็มีขึ้น
แต่ที่ยับยั้งไว้ได้ก็เพราะศีลธรรม มโนธรรมคอยกระซิบอยู่
ถ้าไร้เสียซึ่งศีลธรรมและมโนธรรม
และประกอบด้วยความมั่งคั่งพรั่งพร้อม
ด้วยเงินและอำนาจ
บุคคลผู้นั้นจะปล่อยตัวปล่อยใจให้ไหลเลื่อนไป
ตามความปรารถนาในโลกิยารมณ์อันหาขอบเขตมิได้
โลกิยารมณ์ซึ่งประกอบด้วยกาม กิน และเกียรติ
เรื่องทั้งสามนี้ เป็นปัญหาใหญ่ของโลกิยชน
บัดนี้ อุปกะแม้จะอยู่ในเพศและภาวะ
แห่งผู้สละแล้วซึ่งโลกีย์
แต่จิตใจของเขาได้ดื่มด่ำลึกลงไป
ในโลกิยารมณ์อันสุดถอน
อะไรเล่า จะเป็นความทุกข์ทรมานยิ่งไปกว่านี้
ประดุจพยัคฆราช ซึ่งถูกกักขังอยู่ในกรงเหล็ก
กำลังหิวกระหาย มองดูนางกวางเยื้องย่างอยู่ไปมา
มันจะกระวนกระวายสักปานใด
หรือประหนึ่งบุคคลผู้เดินทางไกลกันดาร
เหน็ดเหนื่อยเร่าร้อน มีเหงื่อโทรมกาย
มองดูสระโบกขรณีที่หวงห้าม
ด้วยความกระวนกระวายสุดกังวล
ผู้ที่ดื่มแก้วแรกแล้ว ก็อยากจะดื่มอีก และดื่มอีก
การเมารักก็เหมือนเมาเหล้า
ทำให้ใจกล้า และตาลาย
ตัดสินใจอะไรง่ายๆ ขาดสติคุ้มครองตน ...
คิดเอาแต่ความสุขเฉพาะหน้า
ใบหน้าและกิริยาพาทีของสุชาวดีน้อย
ปรากฏในห้วงนึกเหมือนภาพจำลอง
เขานั่งและเดินกลับไปกลับมา
ด้วยความรู้สึกวุ่นวายและเศร้าหมอง
ความจริงคนอายุวัยนี้
มีความสำนึกในการสำรวมตน
และหักห้ามใจได้ดีพอใช้แล้ว
แต่น้ำรักก็เหมือนน้ำสุรา
มักทำให้คนฟั่นเฟือนหลงใหล และปล่อยตัว
ขาดพลังในการหน่วงเหนี่ยวจิตใจ
เขาเดินกระวนกระวายอยู่จนย่ำสนธยา
ท้องฟ้าทางทิศตะวันตกเป็นสีแสดเข้ม
ฝูงวิหคนกกาเริ่มทยอยกลับสู่รวงรัง
เสียงชะนีโหยหวนก้องป่า วิเวกวังเวง
เตือนให้อุปกะระลึกถึงตนว่า
ช่างเหมือนชะนีน้อยเสียเหลือเกิน
ทินกรลับขอบฟ้าไปแล้ว
ความมืดปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณไพร
ไม่นานนัก ดวงจันทร์ก็แผ่รัศมีกระจายไปทั่ว
อุปกะนั่งอยู่หน้าอาศรม มองดูดวงจันทร์
แต่ใจนั้นระลึกถึงสุชาวดีอยู่มิได้ว่างเว้น
จันทราและหน้านางนั้นต่างกันมากนัก
เมื่อมองดูจันทร์งาม ความรู้สึกจะมีเพียงว่า
สดชื่นแจ่มใสและร่มเย็น คลายกังวลได้บ้าง
และไม่เคยมีใครอยากได้ดวงจันทร์มาเป็นของตน
แต่ใบหน้าอันพริ้มเพรางามเฉิดฉายของสาวน้อย
เมื่อมองดูแล้ว ทำให้จิตใจกระวนกระวายเร่าร้อนดิ้นรน
แม้จะแฝงไว้ด้วยความสุขที่ระคนด้วยความระทึกใจก็ตาม
และแล้ว ความรู้สึกใคร่ได้เป็นเจ้าของก็มีขึ้น
แต่ที่ยับยั้งไว้ได้ก็เพราะศีลธรรม มโนธรรมคอยกระซิบอยู่
ถ้าไร้เสียซึ่งศีลธรรมและมโนธรรม
และประกอบด้วยความมั่งคั่งพรั่งพร้อม
ด้วยเงินและอำนาจ
บุคคลผู้นั้นจะปล่อยตัวปล่อยใจให้ไหลเลื่อนไป
ตามความปรารถนาในโลกิยารมณ์อันหาขอบเขตมิได้
โลกิยารมณ์ซึ่งประกอบด้วยกาม กิน และเกียรติ
เรื่องทั้งสามนี้ เป็นปัญหาใหญ่ของโลกิยชน
บัดนี้ อุปกะแม้จะอยู่ในเพศและภาวะ
แห่งผู้สละแล้วซึ่งโลกีย์
แต่จิตใจของเขาได้ดื่มด่ำลึกลงไป
ในโลกิยารมณ์อันสุดถอน
อะไรเล่า จะเป็นความทุกข์ทรมานยิ่งไปกว่านี้
ประดุจพยัคฆราช ซึ่งถูกกักขังอยู่ในกรงเหล็ก
กำลังหิวกระหาย มองดูนางกวางเยื้องย่างอยู่ไปมา
มันจะกระวนกระวายสักปานใด
หรือประหนึ่งบุคคลผู้เดินทางไกลกันดาร
เหน็ดเหนื่อยเร่าร้อน มีเหงื่อโทรมกาย
มองดูสระโบกขรณีที่หวงห้าม
ด้วยความกระวนกระวายสุดกังวล
....ขอบพระคุณอาจารย์วศิน
รูปสวยค่ะ