เมตตาชาวนาไทย
เอาความลำบากฝากเขา
เอาน้ำตาเรามาให้
เอาความเดือดร้อนจากใจ
ฝากใครผู้คิดโครงการ
เอาความอดอยากปากหมอง
ขัดข้องระกำดำกร้าน
เสียงร้องท้องกิ่วหิวมานาน
เหมือนดังขอทานเขากิน
เอาใบประทวนสวนคืน
มายืนให้คนใจหิน
ครึ่งปีผ่านมาชาชิน
ต้มกินมิได้ไม่ดี
มิอาจจ่ายค่ารักษาโรค
เสี่ยงโชคมิได้ใช้หนี้
ค่าลูกเล่าเรียนไม่มี
เสียทีเสียไทยใบประทวน
รับคืนไปทีไม่มีท่า
ไร้ค่าเกินบอกหอกด้วน
เจ็บจนไม่ตายก็จวน
จำนำจำนวนเกินจำนรรจ์
ยังเหลือชีวิตนิดหน่อย
มาคอยเมตตาอย่าหั่น
ไม่ช่วยเหมือนว่าฆ่าฟัน
ตกตายตามกันแล้วชาวนา
...ปัญหาที่มีผลกระทบต่อทุกคนนะคะอาจารย์...
ชาวนาครวญร่ำไห้ ร้องขอ
คงอยากได้เงินพอ ที่ได้
แต่แล้วอดทนรอ นานอยู่
เงินมิมีมาให้ จึ่งร้องเห็นกัน
ยังคงความไพเราะ...อรรถรส...ความหมายดีๆ เหมือนเดิม...อาจารย์รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ดร. พจนา แย้มนัยนา
งานนี้เดือดร้อนทั้งประเทศแน่เลยครับผม
ขอบคุณสำหรับคำโคลงนะครับผม
ครับผม คุณพี่หนาน
จะพยายามรักษาให้ดี
เท่าที่จะดีได้ทีเดียว
ชอบมากค่ะ
"
รับคืนไปทีไม่มีท่า
ไร้ค่าเกินบอกหอกด้วน
เจ็บจนไม่ตายก็จวน
จำนำจำนวนเกินจำนรรจ์"