สุขอื่นใดไหนเล่าเท่าการให้     ตอบแทนผู้สูงวัยให้คุณค่า

ทั้งปู่ย่าตายาย บุพกา                    คือบิดร มารดา ผู้ยอมพลี

        รวมผู้มีพระคุณครูทั้งหลาย       ที่เลี้ยงดูจนเติบใหญ่ให้สุขขี

ใส่ทักษะชีวิตให้คิดดี                     เฝ้ากล่อมเกลาจนฉันนี้มีคุณธรรม

       พอเติบใหญ่ขึ้นมาเป็นแม่พ่อ       ตอบแทนต่อพ่อและแม่ที่แก่เฒ่า

ให้เหมือนกับท่านเหล่านั้นดูแลเรา         หรือมากกว่าเป็นหลายเท่าอย่าเท่ากัน

       ทำให้ท่านด้วยใจให้ด้วยจิต        อย่างเพียงคิดกลัวคนอื่นจะเดียดฉันท์ 

ทำด้วยใจกับหน้าที่ผลต่างกัน             ทั้งผู้ให้ ผู้รับนั้นรู้ทันตน          

       หากเราทำด้วยใจเป็นอาจิณ        ใครได้ยินได้เห็นชื่นชมผล

ลูกหลานที่เฝ้ามองเราเขามองตน          เติบโตไปจะเยินยลตามเราทำ

       เราจะได้ไม่ต้องเฝ้าสั่งสอนเขา      ว่าจะต้องดูแลเราจนเช้าค่ำ

ทำให้ดูให้รู้เช่นที่เราทำ                    ดีกว่าคำพูดนับล้าน บานตะไท