คนที่ไม่เคยทำผิด...
คือ คนที่ไม่เคยทำอะไรเลย...
เพราะฉะนั้น...ความผิดนั้นแหละ...
มันจะเป็นบทเรียน...
สอนใจตัวเราเอง...ให้ตัดสินใจ...
ให้ถูกต้อง
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่าน...ข้อคิดในการดำเนินชีวิต...จากบันทึกนี้ค่ะ :):)
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๖

"..สอนใจตัวเราเอง...ให้ตัดสินใจ...ให้ถูกต้อง"
เสริมข้อคิดนะครับ.."ความผิด" มาจากการเปรียบเทียบ เพราะคำว่า "ผิด" เทียบได้เมื่อมีคำว่า "ถูก" ผิด-ถูกมาจากไหน คำตอบคือ ๑) กฎของสังคม ที่มีคติเพื่อวัดพฤติกรรมของบุคคล เช่น กฎระเบียบวางไว้ว่า "อย่าฆ่าคน" ถ้าใครละเมิดกฎนี้ จะถือว่า ทำผิด ซึ่งปัจจุบันเราบัญญัติกฎขึ้นมาเป็น "นิติรัฐ" ในศาสนาเรียกว่า "นิติธรรม" ๒) มโนธรรม คือ จิตสำนึกของแต่ละคนที่คิดเอง รู้สึกเอง สำนึกเองในความเป็นผู้มีคุณธรรมส่วนตัว เรียกอีกอย่างว่า "สัญชาตญาณ" หรือ "สหชาตญาณ" เช่น ความรักลูก ความเมตตาคนอื่น การเคารพสิทธิคนอื่น ความกตัญญู ฯ ๓) ประสบการณ์ เป็นความรู้ที่เกิดจากการเผชิญ การสัมผัสกับเหตุการณ์ กาลเวลา ที่ตกผลึกมา ทำให้มองเห็นข้อบกพร่อง มองเห็นเหตุ เห็นผลได้
ทั้งหมดจึงเป็นเครื่องชี้วัดว่า "สิ่งใด สิ่งหนึ่ง พฤติกรรม" ฯ ว่าผิดหรือถูก เช่น คนกระทำหรือแสดงพฤติกรรมประจำวันจนเคยชิน เจ้าตัวอาจไม่รู้ว่า คนทำผิดหรือถูก ต่อเมื่อได้รับการบอก การชี้แนะ ว่าผิด ถูกอย่างไร จึงรู้ว่า กรรมที่ตนทำผิดหรือถูก เมื่อมนุษย์เกิดมาเป็นปุถุชน เมื่อได้กระทำ ย่อมมีผลลัพธ์ ๒ สองคือ ดี ไม่ดี จึงเกิดคำว่า "ผิดหรือถูก" เพราะมีกฎ มโนธรรม ประสบการณ์เป็นเครื่องชี้วัดครับ ... ตอบอย่างจริงจังจังเนาะ
ถูกใจจังค่ะ...ขยายความปรัชญาชีวิตตรงใจพี่จังค่ะ คุณ ส. รตนภักดิ์
:):)
ขอบคุณค่ะ :):)
ครับผม.. นี่คือ บทเรียนชีวิตที่พี่โพสต์ไว้นะครับ อย่าลืมโพสต์มาใหม่นะครับ
OK. ค่ะ คุณ ส.รตนภักดิ์
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ :):)
....ขอบคุณ ..ได้ความรู้มากเลยค่ะ ....
ขอบคุณค่ะ คุณหมอเปิ้ล
:):)