สิ่งละอันพันละน้อยที่ไม่น้อยเลยในคุณค่า
จากอาการผิดปกติของคนรอบกาย เพื่อนสนิทมิตรสหาย จนตนเอง
เป็นที่มาของการฝึก มรณานุสสติ และการเริ่มวางแผนชีวิตอย่างเป็นรูปธรรม
เรื่องแรกที่ทุ่มเทเวลาลงไปบริหารจัดการคือ การงาน
แผนงานที่วางแผนไว้ ทั้งในห้วงคิดคำนึง ในโฟลเดอร์ต่าง ๆ ที่จัดลำดับไว้ว่า ต้องทำ ควรทำ น่าทำ
ลงมือ ทำ
จนสำเร็จเสร็จลุล่วงไป น่าจะแปดสิบเปอร์เซ็นต์

เรื่องที่สอง การบริหารการเงิน การบัญชี บัญชีเงินออมส่วนตัวและส่วนที่กันไว้ให้คนในครอบครัว
วางรูปแบบไว้ให้เรียบร้อย

เรื่องที่สาม สิ่งละอันพันละน้อยที่ไม่น้อยเลยในคุณค่า
เช่นจดหมายจากพ่อ แม่ พี่น้อง คนรักแห่งชีวิต จดหมายจากพ่อถึงลูก จากแม่ถึงลูก และจากคนสำคัญในห้วงชีวิต
สิ่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ หนังสือทรงคุณค่า พระพุทธรูปฯลฯ
กระทั่งใบไม้ ดอกไม้แห้ง ภาพถ่าย ภาพวาด หรือก้อนหินเล็ก ๆที่เก็บไว้


เป็นสิ่งที่พาให้ระลึกได้ถึงความสุขความทรงจำและเหตุการณ์
ของเหล่านี้เราเก็บไว้เป็นอย่างดี
จะจัดการอย่างไรดี
ผู้อ่านล่ะคะ มีแนวคิดว่า จัดการส่วนนี้อย่างไรดี
ภูสุภา
๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
จะเก็บไว้ในความทรงจำ...
คงไม่พอ
จะเก็บไว้ในรูปบันทึก...งานเขียน
คงไม่พอ
จะเก็บไว้....
มาทักทายวันลอยกระทงจ้ะอาจารย์ภู คืนนี้ไปลอยกระทงที่ไหนจ๊ะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณภูสุภา...เป็นบ่อยมาก ...พิมพ์แล้วตัวหนังสือไม่ปรากฏ...พิมพ์ไว้ว่า...ออกแบบที่เก็บที่ไม่เปลื้องพื้นที่...คงต้องเก็บไว้ในความทรงจำนะคะอาจารย์...
ได้ความคิดและเริ่มทำไปแล้วคือ รวบรวมลงเป็นบันทึกและจัดทำเป็น PDF ที่นี่ค่ะ สมุดความสุข