เช้าๆรถที่มีคนนั่งแบบนี้ก็จะวิ่งเข้ามาที่ตัวเมืองขอนแก่นทุกทิศทุกทาง ในชั่วโมงเร่งด่วนสวนทางกับรถเก๋งอีกจำนวนมากที่มุ่งหน้าสู่สำนักงานตามหน้าที่

ไม่ทราบว่ามีจำนวนต่อวันเท่าไหร่ แต่เดาเอาว่ามากพอสมควรเพราะนับสิบคันที่ผ่านสายตาในเส้นทางเชียงยืน-ขอนแก่น

 

ชีวิตรายวันเหล่านี้คือวิถีคนในสังคมปัจจุบันที่แปรเปลี่ยนจากเกษตรกรมาเป็นแรงงานรายวัน ที่ไม่มีอะไรแน่นอน มั่นคง เขาคงทิ้งลูกเล็กไว้ที่ผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน เขาอาจทิ้งผู้ป่วยสูงวัยให้ช่วยตัวเองไปก่อน เขาทิ้งหมู หมา กา ไก่ ให้หากินตามลำพัง เพราะเงินตราที่จำเป็นต้องหามานั้นมีรายจ่ายรออยู่ข้างหน้าแล้ว

 

เมื่อวิถีต้องออกจากบ้าน ความห่างเข้ามาแทนที่ ห่างจากสิ่งรอบข้างในครอบครัว ในหมู่บ้าน ความสัมพันธ์ที่หนาแน่นในสังคมก็มีระยะห่าง การปฏิบัติตามประเพณีก็ไม่หนาแน่นเหมือนเดิม  ใจถึงใจเจือจางลงไป  เวลาส่วนใหญ่ที่ร้อยรัดด้วยความสัมพันธ์ฉันท์เครือญาติ พี่น้อง เพื่อนร่วมหมู่บ้าน กลายเป็นเวลาที่ต้องเทให้กับงานที่มีนายจ้างที่เขาเอาปริมาณงานมาแทนที่น้ำใจ ความสัมพันธ์เป็นมูลค่าแทนคุณค่า

วิถีเดิมๆค่อยๆจางไปแบบภาวะจำยอมและไม่ได้ตั้งตัว วิถีใหม่ที่คับข้องใจเข้ามาแทนที่แบบจำยอมอีกเช่นกัน

กระนั้นหรือ....