ดอกทานตะวัน

ทานตะวัน มีชื่อตามภาษาท้องถิ่นว่า บัวผัด (ภาคเหนือ) เป็น พืชปีเดียว ( Annual plant) อยู่ในแฟมิลี Asteraceae มีฐานรองกลุ่มดอก ( Inflorescence ) ขนาดใหญ่ ลำต้นโตได้สูงถึง 3 เมตร ฐานรองกลีบดอกอาจกว้างได้ถึง 30 เซนติเมตร ชื่อ"ทานตะวัน"ถูกใช้อ้างอิงถึงพืชทั้งหมดในจีนัส Helianthus ด้วยเช่นกัน
                ทานตะวันเป็นพืชฤดูเดียวมีระบบรากแก้วลึก ส่วนรากแขนงจะเจริญอยู่ในระดับ
30 เซนติเมตรจากผิวดิน มีลำต้นทรงสูง ใบใหญ่ เกิดสลับกันบนลำต้น มีการแตกแขนงของลำต้นสามารถให้ดอกได้ บ้านอะลาง ทานตะวันแต่เดิมเป็นพันธุ์ที่ใช้ปลูกต้องอาศัยแมลงช่วยผสมเกสร จึงทำให้ติดเมล็ดยากปัจจุบันมีพันธุ์ลูกผสม (แปซิฟิค 33, 44, 55, 29 และ77) เป็นพันธุ์ที่ติดเมล็ดได้ดีไม่ต้องอาศัยแมลงช่วยผสมเกสรทานตะวันเป็นพืชที่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพของเขตร้อนได้ดีและทนต่อสภาพแห้งแล้งและร้อนได้เป็นอย่างลักษณะพันธุ์ของทานตะวันลูกผสมมีอัตราการงอกสูงกว่า 80% เป็นทานตะวันพันธุ์ลูกผสม เก็บเกี่ยวได้ภายใน 95-120 วันให้ผลผลิต 250-400 กิโลกรัม/ไร่ เส้นผ่าศูนย์กลางจานดอก 16-20 เซนติเมตรสามารถทนต่อความแห้งแล้งได้ดีเยี่ยมเพราะมีระบบรากลึกกว่า 3 เมตร (คุณสมบัติดังกล่าว ขึ้นอยู่กับแต่ละสายพันธุ์) บ้านอะลาง
ฤดูปลูก
การปลูกทานตะวันควรปลูกปลายฤดูฝนซึ่งขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่ด้วยคือ ในพื้นที่ที่เป็นดินร่วนเหนียวสีดำควรปลูกระหว่างเดือน กันยายน-พฤศจิกายนและในพื้นที่ที่เป็นดินร่วนหรือดินร่วนทรายควรปลูกระหว่างเดือนปลายสิงหาคมตุลาคม ในกรณีพื้นที่ที่สามารถให้น้ำได้สามารถปลูกในฤดูแล้งได้อีกครั้งหนึ่ง โดยปลูกระหว่างเดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน jirayu-mathfiower



ความเห็น (0)