ตามธรรมชาติของเด็กที่ต้องการแสดงออกให้ผู้อื่นยอมรับในความสามารถของตน แต่พอมาถึงการเรียนในห้องเรียนภาษาอังกฤษ นักเรียนจะไม่ค่อยกล้าแสดงออก
ทำอย่างไร ที่จะให้พฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักเรียน ในการอ่านภาษาอังกฤษ
ห้องเรียนจะเงียบทุกครั้งที่ ครูอ้อยเรียกให้นักเรียนมาอ่านภาษาอังกฤษหน้าชั้นเรียน พฤติกรรมที่แสดงออกบ่อยมาก คือ การชี้คนอื่นให้ออกมาอ่านแทนตนเอง
ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เพราะอะไร ง่ายๆคือ นักเรียนขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ในขณะที่อ่านภาษาอังกฤษ
ครูอ้อยจึงใช้จิตวิทยาเรื่องนี้มาใช้ในการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษ
เมื่อห้องเรียนเงียบนัก นักเรียนส่วนใหญ่จะเลือกเพื่อนที่เรียนเก่งออกมาอ่านแทนตนเอง คำศัพท์มีหลากหลาย พยายามให้นักเรียนทุกคนได้อ่านพร้อมๆกัน เปล่งเสียงดังๆ
มีหลายๆคนที่ไม่ยอมออกเสียงเลย และมีหลายๆคนที่ต้องการแสดงออกในการอ่าน แต่ไม่กล้าออกมายืนหน้าชั้นเรียน
ครูอ้อยจึงเสริมความมั่นใจด้วยการให้เพื่อนที่เก่งช่วยด้วย สลับการอ่านเท่าที่อ่านได้ และเพื่อนอื่นๆเป็นอย่างไร
แน่นอน พวกเขาจะจับผิดเพื่อนว่าอ่านถูกต้องหรือไม่ บางทีก็เปล่งเสียงการอ่านคำนั้นออกมา
ครูอ้อยก็จะให้นักเรียนที่เป็นผู้นำ เรียกเพื่อนคนนั้นออกมาอ่าน
สรุปแล้ว นักเรียนมีความสามารถในการอ่านเท่าเทียมกัน ไม่ได้มีใครอ่านได้มากกว่าเลย เพียงแต่นักเรียนยังไม่มีความมั่นใจ ขาดการอ่าน ขาดการฝึกกการอ่าน เท่าันั้นเอง
ดังนั้น ครูอ้อยจึงสรุปให้นักเรียนได้รู้ว่า หากนักเรียนฝึกปฏิบัติแบบนี้ทุกๆๆวัน ๆละหลายๆครั้ง นักเรียนก็จะอ่านได้ อย่างมั่นใจ
