เมื่อถึงวันเข้าพรรษาแต่ก่อนผมสังเกตว่าจะมีผู้คนไปที่วัดเพื่อถวายต้นเทียน  หลอดไฟฟ้า และสังฆทานต่างๆ อย่างมากมาย  แต่ในปัจจุบันตอนผมไปวัดในวันเข้าพรรษานั้น จะมีผู้คนบางตามากและส่วนใหญ่ที่เห็นก็จะมีแต่คนที่ค่อนข้างมีอายุแล้วจะแทบไม่พบเห็นวัยรุ่นในวัดเลย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นตัวผมเองก็ไม่ทราบ  ตัวของผมเองที่ได้ไปวัดบ่อยก็อาจจะเกิดจากที่พ่อ แม่ พาไปวัดบ่อยๆ จนหลังๆมาเมื่อมีวันสำคัญๆก็จะนัดเพื่อนไปที่วัดกัน

ถ้าพูดถึงจังหวัดของผมจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อถึงประเพณีแห่เทียน  ทุกคนก็น่าจะนึกถึงต้นเทียนต้นใหญ่ๆที่สวยงามแห่ไปตามถนนในเมืองแต่กว่าจะเป็นแบบนั้นได้ในคุ้มวัดต่างๆจะเห็นมีช่างจำนวนมากนั้นแกะสลักต้นเทียนหรือลายต่างๆในบางครั้งก็จะเห็นพระสงฆ์มาช่วยทำบ้าง แต่แปลกที่ในบรรดาคนที่มาช่วยทั้งหมดจะเห็นเด็กวัยรุ่นน้อยมาก จะเห็นมีบางไม่มากในแต่ล่ะคุ้มวัด แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นที่แต่ล่ะโรงเรียนก็ช่วยกันสนับสนุนในเด็กวัยรุ่นไปช่วยแกะสลักเทียนในวัดต่างๆ

สิ่งที่ได้เรียนรู้ : การแกะสลักเทียนที่จะใช้ในการทำต้นเทียนพรรษา

วิธีการเรียน :  หลังจากที่เห็นว่าไม่ค่อยมีเด็กที่เข้าไปฝึกในเรื่อแบบนี้ ตัวของผมเองเลยได้เข้าไปเพื่อหาความรู้ ฝึกฝนเพื่อเป็นประสบการณ์ดู โดยเข้าไปในคุ้มเทียนของวัดต่างๆ เพื่อไปช่วยแกะสลักเทียนเป็นการหาประสบการณ์

ผลการเรียนรู้ : เทียนแผ่นต่างๆที่ได้แกะสลักไปได้นำไปติดบนต้นเทียนจริงๆ

ข้อคิด : ได้สืบสานประเพณีวัฒนธรรมที่ดีงาม ได้ฝึกสมาธิเพราะในการจะแกะเทียนได้ในแต่ล่ะแผ่นนั้นต้องใช้สมาธิค่อนข้างสูงมาเลยทีเดียวแล้วกว่าจะเป็นต้นเทียนสักต้นให้เราได้เห็นกันต้องใช้เวลา ใช้ความสามารถ ช่างทุกคนต้องช่วยกันถ้าเช่นนั้นต้นเทียนก็จะไม่มีทางเสร็จสมบูรณ์ได้เลย