เครื่องมือวิจัย/ เครื่องมือทำมาหากิน
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
อย่ามองข้ามความเข้าใจ มิฉะนั้นอาจเป็นเช่นนี้ ตอน เครื่องมือวิจัย/ เครื่องมือทำมาหากิน
จากการเรียนเรื่อง
เครื่องมือวิจัย แบบสบาย ๆ เพราะใจเปิด ต่อมการเรียนรู้ก็เปิดกว้าง ไร้อคติ
ก็ถึงเวลามา หันมอง R2R หน้างานของตน
สร้างเครื่องมือยังไงนะ อ.กะปุ๋ม เริ่มกระตุ้นต่อมพัฒนางาน
หลายท่านเครื่องมือ คือ
แบบสอบถาม แบบเก็บข้อมูล แบบบันทึก ว่ากันไปตามหน้างาน
แต่แล้ว ได้ยินเสียงเรียกจากน้องโช
ชวนไปฟังเครื่องมือวิจัยของพี่เวรเปล
ท่านเถียงน้องโช (อ.กะปุ๋ม แต่งตั้งให้เป็นล่ามประจำกลุ่ม)คอเป็นเอ็นว่า
“เครื่องมือวิจัยของเวรเปล คือ เปล”
เอาหล่ะ ยิ้มกันเลยค่ะทีนี้
ใจหนูคิด อธิบายยังไงดีนะ
“เครื่องมือวิจัย คือ สิ่งที่เราจะใช้เก็บข้อมูลหน่ะพี่”
พี่ชี้อย่างมุ่งมั่น ก็ กระดาษไง
ทุกคนในกลุ่มลุ้น แบบว่า เอาหล่ะเริ่มใกล้แล้ว
หนูถามเพิ่ม
“แล้วพี่อยากรู้อะไรบ้างในงาน R2R ของพี่ค่ะ”
ก็ระยะเวลาที่เขาเรียกเวรแปล ว่ามันนานเท่าไหร่ช้าหรือเร็วกว่าเดิม
ทุกคน เฮ น้องโชบอก
นี่ไงพี่ แสดงว่า “พี่ก็ต้องบันทึกเก็บข้อมูลเวลาที่เขาเรียก จนถึงพี่ทำงานเสร็จ แล้วเอามาเทียบกันว่าเร็วหรือช้า”
ทุกคนยิ้ม เฮ มีความสุข
พี่จา ที่อยู่อีกกลุ่มหนึ่งก็มาร่วมลุ้น ช่วยกัน
พี่งานเปลตอบมาอีกว่า
“มันมีอยู่แล้ว ปกติเราก็บันทึกอยู่แล้ว”
นี่ไง แสดงว่า ทำอยู่แล้ว เหลือเพียง นำมาประมวลผล
เพราะพี่ใส่ intervention ลงไปเรื่องการจัด เวรเปลประจำจุด
แล้วก็ใช้แบบบันทึกที่มี เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล
พี่งานเปล
“อ้อ เข้าใจแล้ว พี่ก็นึกว่าเครื่องมือทำมาหากิน”
“ถ้าเครื่องมือทำมาหากินของพี่ก็ เปล กับถังออกซิเจนซิ”
เป็นการเรียนรู้ที่ รู้สึกว่า สนุก ทั้งลุ้น ทั้งเฮ ช่วยกันสอน ช่วยกันเรียน
สิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ที่ อ.กะปุ๋ม ออกแบบให้เราได้เรียนรู้นั้น
กระตุ้น การคิด การแก้ไขปัญหา ประเทืองปัญญ สุด ๆ ไป เลยค่ะ
การได้สื่อสารได้คุย ได้ทำความเข้าใจ R2R มีเสน่ห์ตรงนี้
ตรงที่เราได้เรียนรู้และแลกเปลี่ยนไปด้วยกัน
เป็นโอกาสในการฝึกฝน เป็นโอกาสในการฝึกตน
ไม่มีถูก ไม่มีผิดอย่างที่ครูกะปุ๋มสอนจริง ๆ
เรามีเพียงมิตรภาพ ที่พร้อมก้าวเดินเรียนรู้ไปด้วยกัน
พี่ทำให้หนูได้เรียนรู้ว่า “ไม่รู้ ก็รีบถามและทำความเข้าใจ”
เจ๋งมาก ๆ เลยค่ะ
