หลักการของพระพุทธศาสนากับหลักวิทยาศาสตร์
หลักของวิทยาศาสตร์
วิทยาศาสตร์ คือ วิชาที่เกิดจากการศึกษาค้นคว้าหาหลักฐานและเหตุผลแล้วจึงนำมาจัดเข้าเป็นระเบียบหรือวิชาที่มนุษย์พยายามศึกษาเรื่องราวของตนเองและจักรวาลจนเกิดความรู้ ซึ่งได้มาโดยการสังเกตและค้นคว้าจากธรรมชาติแล้วนำมาจัดระเบียบ หลักการของวิทยาศาสตร์ มีดังนี้
1. วิทยาศาสตร์เน้นด้านวัตถุนิยม คือสสารและพลังงาน และความสุขทางวัตถุ
2. วิทยาศาสตร์เชื่อว่าความจริงรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น และกาย
3. วิทยาศาสตร์ไม่ยอมรับความจริงที่เป็นนามธรรม (หรือจิตใจ) ซึ่งสัมผัสจับต้องไม่ได้
4. วิทยาศาสตร์เน้นให้คนแสวงหาความสุขทางกาย
5. วิทยาศาสตร์ให้ความสำคัญกับมูลค่า หรือผลสำเร็จคิดเป็นราคา ต้นทุน และกำไร
หลักการของพระพุทธศาสนา
หลักการสำคัญของพระพุทธศาสนา คือ การเข้าถึงความหลุดพ้นจากความทุกข์ โดยจำแนกเป็นข้อ ๆ ได้ดังนี้
1. พระพุทธศาสนายอมรับความจริงอื่นนอกจากวัตถุ
2. พระพุทธศาสนายอมรับความจริงที่เป็นนามธรรม (จิตใจ) เช่น กรรมดี กรรมชั่ว
3. พระพุทธศาสนายอมรับในประสาทสัมผัสทั้งห้า และประสาทสัมผัสทางจิต
4. พระพุทธศาสนาเน้นให้คนเป็นคนดี โดยมุ่งฝึกฝนอบรมทางจิต
5. พระพุทธศาสนามุ่งเน้นความสงบสุขทางใจ หรือความสุขจากการสละกิเลสตัณหา
6. พระพุทธศาสนามีเป้าหมายให้ชาวพุทธหลุดพ้นจากความทุกข์ ทั้งในการดำเนินชีวิตประจำวัน (การดำรงชีวิตในสังคม) และดับทุกข์โดยสิ้นเชิง (นิพพาน)
เปรียบเทียบหลักการของพระพุทธศาสนากับหลักวิทยาศาสตร์
หลักการของพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์ มีทั้งเหมือนกันและแตกต่างกัน ดังนี้
1. หลักการที่เหมือนกัน มี 3 ประการ คือ
(1) ความจริงที่ค้นพบ เกิดจากการพิสูจน์ให้ประจักษ์ด้วยประสบการณ์ของตนเอง
(2) จุดมุ่งหมาย มุ่งแสวงหาความจริงที่เกิดประโยชน์ต่อมนุษยชาติ
(3) วิธีการแสวงหาความจริง เน้นการลงมือปฏิบัติ ทดลอง และพิสูจน์
2. หลักการที่แตกต่างกัน คือ พระพุทธศาสนามุ่งค้นหาความจริงที่เป็นประสบการณ์
ด้านจิตใจแต่วิทยาศาสตร์มุ่งแสวงหาความจริงหรือคำตอบที่ต้องการเป็นวัตถุ (สสารและพลังงาน)
Nicely summarized, References for each point would be 'scientific' (proof/support) and 'Buddhistic' ( "say what we see, hear, experience" --not just 'from thinking').