ทำดีทุกอย่างแต่ปากแรงทำให้ไม่มีใครชอบมีแต่รังเกียจแม้นแต่ฟ้ายังหัวเราะเยาะ

ข้าพเจ้าเป็นครูครั้งแรกที่สตรีพังงา  2532   เป็นเวลา16 ปี  มาสอนทุ่งโพธิ์วิทยา  4  ปี ย้ายมาภูเก็ตด้วยความอนุเคราะห์จากคุณครูบุญเสี่ยง  อารีราษฎร์ มาสอนที่ชว จนถึงปัจจุบัน เหลืออีก 6 ปีแล้วที่จะต้องทำสงครามขจัดความไม่มีของนักเรียนให้เป็นผู้เรียนรู้ถึงแม้นนักเรียนมีผลการเรียนด้อยกว่าระดับประเทศแต่จะตั้งใจให้นักเรียนเป็นคนดีของสังคมเพราะคนเก่งสวนมากไม่อยู่ในประเทศเด็กระดับด้อยๆนี้แหละที่ช่วยเหลือแผ่นดินมาตุภูมิ   เราไปที่ไหนนักเรียนที่เราด่ามันจะทักทายเราเจอที่ไหนจะทักทายเรา แต่ไม่เป็นไรปิดทองหลังพระ เวลาตายไปเรานำผลงานนี้ไปหัดล้างจากท่านพญายมได้ (*)