ครั้งหนึ่ง ฉันได้มีโอกาสไปเข้าค่ายที่สัตหีบกับเพื่อนๆที่วิทยาลัย ไปที่นั่นไม่ต่างอะไรกับการอยู่ในหอของวิทยาลัยมากนัก ได้ชื่อว่าเป็นการเข้าค่ายของทหารก็พอจะนึกภาพออกอยู่บ้างนะ เราต้องตื่นแต่เช้า อาบน้ำ เข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัวให้เสดทันเวลาที่เขากำหนด แล้วน้ำนั้นก็ไหลเป็นเวลาเหมือนที่หอเปี๊ยบเลย แต่ต่างตรงที่ว่าหอนั้นมี5ชั้น ถ้าชั้นที่เราอยู่น้ำไม่ไหลสามารถเปลี่ยนไปอาบชั้นอื่นได้ แต่ที่นั่นมีชั้นเดียวเราน้องไปบอกพี่ทหารว่า พี่คะน้ำไม่ไหลคะ พี่เขาจึงไปเปิดให้ ตอนไปถึงทีแรกเราก้ไม่กล้าบอก ก้ไม่ได้เข้าห้องน้ำเลยจนถึงเย็น แต่ตอนเย็นได้มีโอกาสทำกับข้าวกินเอง ทำกันเป็นกลุ่ม ชุลมุนมาก หุงข้าวด้วยกะทะผิดสูตรไปหน่อย ข้าวเลยไหม้ก่อนสุก ต้องไปขอข้าวเพือนมากินกับข้าวที่ทำก็มีผัดผักรวมมิตร กับต้มยำปรมาณู และก็ผัดกระเทียมแปลกๆที่มีทั้งปลาหมึก กุ้ง และหมูผสมกัน ส่วนเรื่องรสชาตินั้นก็อร่อยปะแล่มๆดี ทำเองกินกันเองรอดตายไปมื้อนึง เช้าต่อมาก็มีข้าวกล่องแจกอร่อยดี ในวันนี้ต้องไปศึกษาดงานด้วย แดดร้อนมาก ฟังการบรรยายที่นานแสนนาน จนเผลอหลับไปหลายรอบ เราปลุกเพื่อนข้างๆมั่ง เพื่อนปลุกเรามั่งสลับกันไป จนการบรรยายสิ้นสุดลง ก้ทำกิจกรรมอย่างอื่นต่อ และก้มีการจัดกิจกรรมรอบกองไฟที่ไม่มีกองไฟด้วย มีการแสดงของพี่ๆทหารที่เต้นกันอย่างสุดเหวี่ยงจริง และก้มีการแสดงของเรื่องเกี่ยยวกับประเทศอาเซี่ยนด้วย กว่าจาเสดกิจกรรมคืนนิก็เกือบเที่ยงคืน วันต่อมาก็ไปทำกิจกรรมอย่างอื่นต่อ ไปดูเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง ก่อนกลับวิทยาลัย การไปเข้าค่ายครั้งนิได้อะไรดีๆหลายอย่าง ได้ฝึกความอดทน ฝึกการเป็นผู้นำและผู้ตาม ฝึกความสามัคคี และอะไรอีกมากมาย อยากให้รุ่นน้อได้มีโอกาสไปบ้างเหมือนกัน
