การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน (SBM)  เป็นรูปแบบในการบริหารและจัดการศึกษา ที่ริเริ่มในปี ค.ศ. 1960  ในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ไม่พอใจผลลัพธ์การศึกษาของชาติ  จึงหาแนวทางที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาให้สูงขึ้น เป็นรูปแบบการบริหารโรงเรียนที่ได้รับความสนใจในวงการบริหารโรงเรียนอย่างมากในปัจจุบัน  กระทรวงศึกษาธิการได้นำแนวคิดด้านการบริหารและการจัดการสถานศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน  ถือเป็นนโยบายสำคัญที่ม่งหวังให้การกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาเป็นเครื่องมือที่จะเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผล ในการจัดการศึกษาไปสู่การปฏิบัติ

                   แนวคิดการบริหารโดยใช้รูปแบบใช้โรงเรียนเป็นฐานจะผูกพันอย่างใกล้ชิดกับเรื่องการกระจายอำนาจในการบริหารจัดการศึกษา จากการศึกษาประวัติและพัฒนาการในการจัดการศึกษาของประเทศสหรัฐอเมริกา  จะมีแบบการบริหารจัดการที่แตกต่างหลากหลายกันไป ไม่มีแบบใดแบบหนึ่งเป็นมาตรฐานกลางรูปแบบของการบริหารจัดการศึกษาของแต่ละที่แต่ละแห่ง จะเปลี่ยนแปลง หรือปรับเปลี่ยนในตัวเองตลอดเวลา

                   การบริหารโรงเรียนตามแนวคิดนี้จะเป็นยกอาจหน้าที่ในการตัดสินใจและความรับผิดชอบในการบริหารจัดการศึกษาไปจากส่วนกลาง  และจากเขตพื้นที่การศึกษาไปยังโรงเรียนโดยตรง โดยการมอบอาจไปยังคณะกรรมการสถานศึกษาและสถานศึกษา

                   ในปัจจุบันนี้ได้ใช้แนวคิดการบริหารโรงเรียนเป็นฐาน  เป็นกลยุทธ์หรือยุทธศาสตร์สำคัญในการขับเคลื่อนพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการศึกษา การบริหารตามรูปแบบนี้ มีผู้ทรงคุณวุฒิได้ประมวลหลักการและแนวคิดในการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานหลายคน สรุปสาระได้ดังนี้

                   1.  ในพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ  พ.ศ. 2542  และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พงศ. 2545  ได้กำหนดให้มีการกระจายอำนาจการบริหารและจัดการศึกษาไปยังคณะกรรมการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษา  โดยให้คณะกรรมการสถานศึกษาทำหน้าที่กำกับส่งเสริมและสนับสนุนภารกิจของสถานศึกษา  4  ด้าน  คือ  ด้านวิชาการ  งบประมาณ  การบริหารงานบุคคล และบริหารทั่วไป

                   2. เป็นรูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม  เป็นหัวใจหรือหลักสำคัญสำหรับการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน  โดยเฉพาะแนวคิดการมีส่วนร่วมหรือการบริหารแบบร่วมมือเป็นที่ยอมรับกันมากในวงการบริหารต่าง ๆ  รวมทั้งด้านการศึกษาด้วย  โดยเชื่อว่าการบริหารแบบมีส่วนร่วม จะทำให้ได้ผลผลิตเพิ่มขึ้น ผู้ปฏิบัติงานมีความพึงพอใจในงานมากขึ้น

                   3. เป็นรูปแบบการบริหารตนเอง  สถานศึกษาจะมีความอิสระ  คล่องตัว  มีอำนาจการตัดสินใจด้วยตนเองมากขึ้น  ภายใต้การบริหารงานในรูปองค์คณะบุคคล

                   4. เป็นรูปแบบที่มอบอำนาจหรือกระจายอำนาจ  การตัดสินใจเกี่ยวกับการบริหาร และการจัดการศึกษาไปให้สถานศึกษา

                   5.  เป็นรูปแบบการบริหารจัดการที่ตอบสนองหรือสอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียน และชุมชนได้มากที่สุด

                   6.  เป็นรูปแบบที่ยึดโรงเรียนเป็นศูนย์กลางของการเปลี่ยนแปลง

                   จากแนวคิดดังกล่าวข้างต้น  การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน  (SBM)  เป็นการกระจายอำนาจการบริหารจัดการศึกษาจากส่วนกลางไปให้โรงเรียนที่ใช้โรงเรียนเป็นศูนย์กลาง  เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสิทธิผลของโรงเรียน  มีอำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบ  คล่องตัวในการบริหารและจัดการด้านวิชาการ งบประมาณ  การบริหารงานบุคคล  และการบริหารทั่วไป  โดยให้ความสำคัญแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียให้มีส่วนร่วมตัดสินใจ รับผิดชอบ  วางแผน ติดตามผล พัฒนาคุณภาพการศึกษาความต้องการของชุมชนและท้องถิ่น