อานิสงค์การประพฤติธรรม

 

ความประพฤติธรรม ๑๐ ประการ คือ กุศลกรรมบท<p> </p><p>ได้แก่ </p><p>1. การเว้นจากการฆ่าสัตว์</p><p>2. การเว้นจากการลักทรัพย์</p><p>3. การเว้นจากการประพฤติผิดในกาม</p><p>4. การเว้นจากการพูดคำไม่เป็นจริง</p><p>5. การเว้นจากการพูดคำหยาบคาย</p><p>6. การเว้นจากการพูดยุยงให้คนแตกสามัคคี</p><p>7. การเว้นจากการพูดไร้สาระ</p><p>8. การเว้นจากความคิดอยากได้ทรัพย์สินของคนอื่น</p><p>9. การเว้นจากการผูกโกรธ คิดร้าย พยาบาท</p><p>10. การเว้นจากความเห็นผิด เชื่อกรรม ผลของกรรม และคำสอนของพระพุทธเจ้า </p><p>อานิสงส์ของความประพฤติดังกล่าว </p><p> </p><p>มหาบุรุษย่อมให้อภัยทานแก่สรรพสัตว์ด้วยไม่ประพฤติเบียดเบียน.ยังเมตตาภาวนาให้สมบูรณ์โดยไม่ยาก. ย่อมบรรลุอานิสงส์เมตตา ๑๑ ประการ.มีอาพาธน้อย ไม่ป่วยเจ็บ มีอายุยืน มีสุขมากย่อมถึงลักษณวิเศษ. และตัดวาสนาอันเป็นโทษได้.</p><p>อนึ่ง เพราะไม่ลักทรัพย์จึงได้โภคสมบัติอันไม่ทั่วไปด้วยโจรเป็นต้น.คนอื่นไม่รังเกียจ เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ น่าคบหามีใจไม่ข้องวิภวสมบัติ ชอบบริจาค และตัดวาสนาอันเป็นโลภะได้.</p><p>เพราะไม่ประพฤติผิดพรหมจรรย์จึงเป็นผู้ไม่โลเลมีกายใจสงบ.เป็นที่รักเป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่รังเกียจของสัตว์ทั้งหลาย. กิตติศัพท์อันงามของเขาย่อมฟุ้งไป.ไม่มีจิตข้องในมาตุคามทั้งหลาย มีอัธยาศัยไม่โลภ.มากไปด้วยเนกขัมมะย่อมได้ลักษณะวิเศษและตัดวาสนาอันเป็นโลภะได้.</p><p>
เพราะไม่พูดเท็จจึงเป็นประมาณของสัตว์ทั้งหลาย เป็นที่เชื่อถือได้ไว้ใจได้มีถ้อยคำควรถือได้.เป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของทวยเทพ. มีปากหอมรักษากายสมาจาร วจีสมาจาร.ย่อมได้ลักษณวิเศษ.และตัดวาสนาอันเป็นกิเลสได้.</p><p>
เพราะไม่พูดส่อเสียดจึงมีกายไม่แตกแยก มีบริวารไม่แตกแยก แม้ด้วยความพยายามของคนอื่น.มีเสียงไม่แตกแยกในพระสัทธรรม.มีมิตร มั่นคง เป็นที่รักของสัตว์ทั้งหลายโดยส่วนเดียวดุจสะสมไว้ในระหว่างภพ มากด้วยความไม่เศร้าหมอง.</p><p>เพราะไม่พูดหยาบ จึงเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของสัตว์ทั้งหลาย มีปกติอยู่เป็นสุข พูดเพราะ น่ายกย่อง มีเสียงเพราะ </p><p>เพราะไม่พูดเพ้อเจ้อจึงเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ น่าเคารพ น่ายกย่องของสัตว์ทั้งหลาย มีถ้อยคำควรเชื่อถือได้ พูดพอประมาณ. ถึงความเป็นผู้มีศักดิ์และอานุภาพมากเพราะไม่พูดเพ้อเจ้อ.ฉลาดในการแก้ปัญหาด้วยปฏิภาณฉับพลัน.</p><p>
เพราะเป็นผู้ไม่โลภ จึงมีลาภที่ต้องการ.ได้ความชอบใจในโภคะมากมาย. เป็นที่ยอมรับของกษัตริย์มหาศาลเป็นต้น. ข้าศึกครอบงำไม่ได้.ไม่ถึงความเป็นผู้มีอินทรีย์พิกลพิการ.</p><p>
เพราะไม่พยาบาทจึงเป็นผู้ดูน่ารัก. เป็นที่ยกย่องของสัตว์ทั้งหลาย ให้สัตว์เลื่อมใสโดยไม่ยาก เพราะเป็นผู้พอใจยิ่งในประโยชน์ของผู้อื่น.อนึ่งเป็นผู้มีสภาวะไม่เศร้าหมอง อยู่ด้วยเมตตา. เป็นผู้มีศักดิ์มีอานุภาพมาก.</p><p>
เพราะเป็นผู้ไม่เห็นผิดจึงย่อมได้สหายดี.แม้จะถึงตัดศีรษะก็ไม่ทำกรรมชั่ว.เป็นผู้ไม่เชื่อมงคลตื่นข่าวเพราะเห็นความที่สัตว์มีกรรมเป็นของตน. ศรัทธาของเราเป็นรากตั้งมั่นในพระสัทธรรม. เชื่อการตรัสรู้ของพระตถาคต.ไม่ยินดีในลัทธิอื่นดุจพระยาหงส์ ไม่ยินดีในที่มีขยะฉะนั้น.</p><hr><p>
คัดลอกข้อความจาก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จริยาปิฎก เล่ม ๙ ภาค ๓ - หน้าที่ 631</p>