การเป็นพี่เลี้ยงนักศึกษานี่ก็มีอะไรฮาๆเหมือนกัน อย่างเรื่องนี้ ขอบันทึกไว้เป็น บทเรียนหน่อยเถอะ ฮา อ่ะ

ด้วยความเป็นเด็กรุ่นใหม่ของนักศึกษา  ความใกล้กับ วัดวานั้น ย่อมเป็นเรื่องที่ห่างไกลพอควร จึงทำให้ไม่ค่อยรู้ศัพท์ที่พระใช้เกิดความเข้าใจผิดในการสื่อสาร  งานนี้อาจารย์พี่เลี้ยง อึ้งและฮาก๊าก

ในขณะที่ ชลัญกำลังซักประวัติผู้ป่วยอยู่นั้น  นักศึกษาก็เข้ามารายงาน case  ที่ได้ 

นศ :  พี่โจ้ค่ะ หนู ขออนุญาตรายงาน case ค่ะ

ชลัญ : เอา ว่าไป case อะไร  

นศ : ( ทำท่าอึดอัด)  เอ่อ  คือว่า  case นี้หนูซักประวัติแล้ว งง ค่ะ คนไข้ เป็นพระสงฆ์  ดูเหมือนปกติ แต่ ผิดปกติ

ชลํญ :   ยังไง

นศ :  คนไข้ จำสถานที่ไม่ได้ เหนื่อยเพลีย  วิงเวียน เป็นมา 2 วัน  ถามว่า มีอุบัติเหตุล้มศรีษะฟาดพื้น ก็ไม่มี  ตอนแรกหนูเข้าใจว่า  จะมีเลือดออกในสมอง  แต่แขนขาไม่มีอ่อนแรง  ถามชื่อ   วันเวลา  ตอบได้หมด   ถามว่าที่นี่ ที่ไหน  ก็ตอบถูกว่า เป็นโรงพยาบาล  แต่ บอกว่า จำวัดไม่ได้  หนูก็งง  จำไม่ได้มา 2 วัน  ใจก็คิดไปถึงจิตเวช  ก็ไม่มีหูแว่ว   ประสาทหลอน ค่ะพี่โจ้  หนู งง

ชลัญ : (แง๊วววววส์............)  คนไข้ เป็นพระ  จำวัดไม่ได้มา 2 วัน   ใช่มั๊ย

นศ. : ค่ะพี่โจ้ ตอบอย่างมั่นใจ 

ชลัญ : เอามือกุมขมับ โอ๊ย ..... ทั้งฮาทั้ง .... มันน่านัก   ไอ้น้อง   จำวัดภาษาพระมันหมายถึง  "นอน"  จำวัดไม่ได้นอนไม่หลับ  น่ะน้อง  ฮา ๆๆๆ

นศ. : อ้าว!..........หรือค่ะขอโทษค่ะ(ยกมือไหว้ ยิ้มอายๆ )  หนูไม่รู้  มิน่า หลวงพ่อบอกมีงานแต่งงานเปิดเพลงเสียงดังใกล้วัด แล้วก็ทำให้จำวัดไม่ได้  หนูก็งง ว่าเกี่ยวกันยังไง

........................................................................................................................................................

ศัพท์เฉพาะที่ใช้ในแต่ละกลุ่มคน  ในแต่ละถิ่นนั้นก็เป็นปัญหา  ในการสื่อสารพอควร  แม้แต่ชลัญเอง  เมื่อครั้งที่ได้ทำงาน อยู่ที่ สถานีอนามัย  ไปเจอภาษาถิ่น อีสาน นั้น  ชลัญก็งง เหมือนกัน  อย่าว่าแต่นักศึกษาเลย  แต่เรื่องนี้ ก็ถือว่า เป็นโอกาสในจุดเล็กน้อยที่จะได้  ทำความเข้าใจกับนักศึกษา  ก่อนที่จะลงมือปฏิบัติ เพื่อป้องกันความผิดพลาดต่อไป  


ชลัญธร