นิยาย
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ปี พ.ศ. 2525 ให้ความหมายของนิยายไว้ว่า หมายถึงเรื่องที่เล่าต่อกันมา หมายถึงความไม่แน่นอนหรือไม่ใช่ความจริงทั้งหมด มีการแต่งเติมเสริมต่อบางตอนเรื่องราวนั้นจะต่างไปจากชีวิตจริง เช่น เกิดเป็น ลูกสัตว์แล้วมาใช้เวทย์มนต์คาถาให้กลายเป็นมนุษย์ได้ในภายหลัง เป็นต้น จากความหมายของนิทาน ตำนาน นิยาย ดังกล่าวข้างต้น จะเห็นว่ามีความคล้ายคลึงกัน จนบางครั้งแยกกันไม่ออกและมีนิยาย ตำนาน นิทานพื้นบ้านอยู่มากมาย
จาก http://guru.google.co.th/guru/thread?tid=0aaecb076db1c62f
วรรณกรรม
ความหมายอย่างกว้าง ก็คือ อะไรก็ได้ที่มนุษย์สื่อสารผ่านภาษาอย่างมีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแต่ง ตำรา บทความ ข่าวหนังสือพิมพ์ หรืองานเขียนในสื่อสิ่งพิมพ์ชนิดต่าง ๆ (หนังสือพิมพ์จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นวรรณกรรมเร่งรีบ เพราะต้องรีบเสนอข่าวแข่งกับเวลา) ฯลฯ แม้แต่คำพูดปราศรัย สุนทรพจน์ การเล่านิทานหรือตำนานด้วยปากเปล่า ปริศนาคำทาย คำพังเพย ผญา ฯลฯ หรือการเล่นเพลงที่ว่ากันสด ๆ อย่างเพลงพื้นบ้านหรือที่ศัพท์แสงทางวิชาการเรียกว่า "เพลงปฏิพากย์" อย่างเพลงฉ่อย ลำตัด อีแซวฯลฯ ก็เป็นวรรณกรรม (มีชื่อเรียกเฉพาะว่า วรรณกรรมมุขปาฐะ หมายถึงวรรณกรรมชนิดที่ถ่ายทอด บอกเล่าด้วยปากเปล่า ถ้าใช้ตัวอักษรมาถ่ายทอดด้วยการเขียน จดจารจารีก ก็เรียกว่าวรรณกรรมลายลักษณ์) ที่กล่าวมาทั้งหมดคือวรรณกรรมในความหมายอย่างกว้าง
ความหมายอย่างแคบของวรรณกรรม ก็คือ เรื่องแต่ง หรืองานประพันธ์หนังสือที่มีวรรณศิลป์หรือมีศิลปะการประพันธ์อย่างที่เราคุ้นเคยกันดี อาทิ นวนิยาย เรื่องสั้น บทกวี บทละครฯลฯ เป็น Fiction (เรื่องแต่งหรือบันเทิงคดี) ไม่ใช่ Non-fiction (เรื่องของข้อเท็จจริง หรือสารัตถคดี) อย่างบทความ สารคดี ข่าวฯลฯ ที่เป็นวรรณกรรมในความหมายอย่างกว้าง
จากhttp://www.praphansarn.com/new/c_lift/detail.asp?ID=202
