วันนี้ผู้เขียนจะมาสอนภาษามาเลเซียค่ะ ถ้าได้อยู่มาเลเซียสักปี คงพูดได้เยอะค่ะ เพราะซื้อดิกชันรีเตรียมไว้แล้ว แถมเพื่อนคนมาเลก็มี เขาก็ใจดีสอนด้วย ปกติผู้เขียนพูดภาษาอังกฤษกับเพื่อนหรือเจ้าหน้าที่ที่ติดต่อกันทางธุรกิจ แต่จะพูดภาษามาเลตอนไปซื้อของที่ตลาดชนบทแถวบ้านพักค่ะ ที่จำได้ก็มีตัวเลข 1-10 กับคำทักทายหรือคำสำคัญในชีวิตประจำวันค่ะ ส่วนมากไม่ค่อยได้ทักทายใครเป็นภาษามาเลค่ะ แต่เคยอ่านในหนังสือและถามเพื่อนว่าอ่านว่ายังไงค่ะ ที่ได้ใช้จริงๆคือตัวเลขค่ะ ส่วนพูดเป็นประโยคพูดไม่ได้ค่ะ รู้แต่เป็นคำๆ เห็นป้ายตามถนนหรือร้านอาหาร กับซื้อหนังสือมาอ่านจดประโยคสำคัญไว้เท่านั้นค่ะ

การออกเสียงอ่าน ผู้เขียนก็เขียนตามที่ตัวเองได้ยินค่ะ ภาษามาเลก็มีคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษอยู่หลายคำค่ะ

1 Satu ซะตุ๊

2 Dua ดัว

3 Tiga ติ๊ก๊ะ

4 Empat เอิมเปิ๊ด

5 Lima ลิมะ

6 Enam เอินเนิม

7 Tujuh ตูโจ

8 Lapan ละปัน

9 Sembilan เซ็มบิลัน หมู่เกาะสิมิลัน น่าจะมาจากภาษามาเลเซียค่ะ เพราะแปลว่าเก้าเกาะ

10 Sepuluh เซะปุโล

สวัสดีแบบไม่เป็นทางการหรือกับคนสนิท ไฮ้ (Hai)

เซอลามัต ปาฆี (Selamat pagi) แปลว่า สวัสดีตอนเช้า

เซอลามัต เปอตัง (Selamat petang) แปลว่า สวัสดีตอนบ่าย

เซอลามัต มาลัม (Selamat malam) แปลว่าสวัสดีตอนค่ำ

เซอลามัต ดาตัง (Selamat datang) แปลว่ายินดีต้อนรับ

เซอลามัต ญาลัน (Selamat jalan) แปลว่า ลาก่อน หรือเดินทางโดยสวัสดิภาพ ข้ามด่านเข้าออกมาเลเซียทีไรก็เห็นสองคำนี้ค่ะ

ขอบคุณ ภาษามาเลคือ "เตอริมากาซี" ( Terima kasih )

สบายดีไหม = (Apa khabar) อาปา คาบัร

ขอโทษ = (Maaf) มา อั๊ฟ

ยินดีครับ/ค่ะ = (Sama-sama) ซามา ซามา

ใช่ = (Ya) ย่า

ไม่ใช่ = (Tidak) ติ๊ดั๊ก

มี = (Ada) อาดา

เท่าไหร่ = (Berapa harga) เบอราปา ฮัร กา

น้ำ = air แอร์

น้ำแข็ง = ais ไอซ์

กาแฟ = kopi โกปี

ฉัน (สุภาพ) = (Saya) ซายา

ฉัน = (Aku) อากู

เธอ = (Kamu) กามู

ฉันรักเธอ = (Saya Cinta kamu) ซายา ชินตา กามู

เมือง = (Bandar) บันดาร์

ถ้ำ = (Gua)กัว

ดอยหรือเขาไม่สูง = (Bukit) บูกิต

มีเรื่องตลกจะเล่าค่ะ มีวันหนึ่งเพื่อนร่วมงานของผู้เขียนเขาสั่งน้ำโอเลี้ยงกับอาเจ้ในร้านอาหาร เขาสั่งเป็นภาษาไทย เจ้าของร้านก็ตอบว่า "อ๋อ อ๋อ รู้จัก" พวกเราก็ดีใจที่แกรู้จักด้วย เพราะร้านนี้พวกเด็กโรงงานชอบมาทานกัน พวกเราก็พูดถามซ้ำให้แน่ใจว่า "โอเลี้ยง โอเลี้ยงนะ" แกก็พูด "โอเล้ง โอเล้ง" พวกเราก็คิดว่าแกเป็นคนจีนคงพูดไม่ชัด สรุปน้ำที่แกเอามาเสิร์ฟเป็นน้ำส้มค่ะ แกรู้จักแต่ ออเร้นจ์ค่ะ พวกเราก็หัวเราะกัน แต่ก็ดื่มค่ะ

ผู้เขียนชอบเรียนภาษาค่ะ สนุกดี เคยเรียนภาษาเกาหลีหนึ่งปี ภาษาญี่ปุ่นหนึ่งเทอม ภาษาที่เคยอยากเรียนคือ ภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน สเปน โลภอยากเรียนไปหมด แต่สุดท้ายก็คิดว่าตัวเองเรียนทีละหลายภาษาไม่ไหวก็เลยไม่ได้เรียนไปมากกว่านี้ บทสรุปคือตอนนี้ขอเรียนภาษาจีนอย่างเดียวค่ะ เข้าใจถ่องแท้แล้วว่าจะเรียนอะไรให้ได้ดี ก็ควรเรียนอย่างเดียวให้ถึงที่สุดค่ะ