ยามเย็นเห็นนกน้อย           ร่อนถลา
โฉบฉวัดกระหวัดพา               นึกย้อน
เจ้าสุขดั่งทัศนา                     ฤๅเปล่า
ฤ ก็เร้ารุ่มร้อน                        เลี้ยงชีพเผ่าพงศ์

  คงเหน็ดเหนื่อยใช่น้อย      เจ้าเอย
ภาระหนักบ่เคย                      หยุดเว้น
จิ๊บจิ๊บเจี๊ยบเจี๊ยบเผย            บอกบ่ง  ใดนา
ทุกข์ท่วมสุดหลีกเร้น             ฤ เจ้าหฤหรรษ์