ไทยกับลาวนับเป็นพี่น้องกันความสัมพันธ์ระดับประเทศที่สานไมตรีต่อกันมายาวนานด้วยปัจจัยแวดล้อมหลายอย่างทั้งทางด้านภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมรวมถึงสภาวะแวดล้อมอีกหลายประการที่ทั้งสองประเทศมีความคล้ายคลึงกันเป็นเรื่องที่เรารับทราบเป็นเวลายาวนาน
มจร. ห้องเรียนวัดพระแก้วจังหวัดเชียงราย เป็นสถานบันการศึกษาของสงฆ์ที่เปิดโอกาสให้ทุกชนชั้นเข้าศึกษาต่อ ปัจจุบันมีนิสิตที่เป็นพระภิกษุ/สามเณร และคฤหัสถ์ เรียนอยู่กว่า๔๐๐ รูป/คน
ในจำนวนนี้นักศึกษาต่างชาติจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะพระนิสิตจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
(LAOS PEOPLE DEMOCRATIC REPUBLIC) มีชื่อย่อว่าส.ป.ป.ลาว
เป็นเวลาหลายภาคการศึกษาที่มีโอกาสสอนพระนิสิตจากส.ป.ป.ลาว และหลายครั้งที่นิสิตชวนไปเที่ยวส.ป.ป.ลาว
แต่ก็ไม่มีโอกาสไปด้วยเหตุผลที่นำมากล่าวอ้างต่างๆนาๆ
ในที่สุด อ.นเรศร์ บุญเลิศอาจารย์ ประจำสาขาการสอนภาษาอังกฤษ มาปรึกษาเรื่องนิสิต ส.ป.ป.ลาว มาขอให้ไปทอดผ้าป่า เพื่อสมทบปัจจัยในการสร้างศาลาการเปรียญที่แขวงอุดมไชซึ่งเป็นวัดบ้านเกิดของสามเณรสมสนิท นิสิตชั้นปีที่ ๑ สาขาการสอนภาษาอังกฤษ
อ.นเรศร์ มาพูดชักชวนหลายครั้งแต่ก็ยังไม่ตอบตกลง เนื่องจากยังไม่พร้อมในหลายๆประการ
“จะไปลาวช่วงออกพรรษา ดร. จะไปไหม ?”
“จะไปอย่างไร”
“เดี่ยวผมจะปรึกษากับนิสิตลาวก่อนว่าจะไปเมื่อไร และไปอย่างไร”
.........................
“ผมปรึกษากับพระนิสิตและนิสิตคฤหัสถ์แล้วจะไปประมาณวันที่ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ หลังออกพรรษา พระนิสิตลาว ๔-๕ รูป และนิสิตคฤหัสถ์ อีก ๑๐ กว่าคน”
“ตกลงครับ ได้รายละเอียดแล้วค่อยตกลงกันใหม่
“นิสิตคฤหัสถ์จะช่วยแจกซองผ้าป่า”
