อนุสนธิของโพสต์นี้ เรื่องของเรื่องก็คือ ผมไปคันปาก ไปคอมเมนต์กับคนที่เขามีร้านหนังสือธรรมดาๆ อยู่ในตัวเมืองต่างจังหวัดแห่งหนึ่งว่า ร้านเขาน่าจะมี online-presence ด้วยนะ ก็คือ ร้านเขาควรจะต้องมีตัวมีตนอยู่ใน cyberspace ด้วย หาเจอบนเน็ทได้ เพราะเห็นว่า ร้านรวงต่างๆ ในต่างประเทศ เขามี online-presence กันมากกว่าร้านในเมืองไทยเหลือเกิน หรือว่า คนไทยส่วนมากมัวแต่เล่นเน็ต แต่ไม่รู้ว่าจะเอาข้อมูลของตัวไปไว้ในเน็ตได้ยังไง
เขาก็มีคำถามตอบกลับมาว่าทำอย่างไรเหรอ ?
ผมก็เลยต้องมาน่ังลองเรียบเรียงความคิดดูเอาหัวเรื่องไปตอบเขาย่อๆ และเพื่อไม่ให้เสียประโยชน์กับคนอื่นๆ ก็เลยมาโพสต์ขยายความที่นี่ด้วย
ต้องออกตัวไว้ก่อนว่า เป็นคนนอกวงการ ไม่มีร้านรวงอะไร แต่พอจะรู้ว่าอะไรๆ บนออนไลน์พอทำไง แค่นั้นเอง
หลักการก็คือ
๑ สร้างเนื้อหาเพื่อประโยชน์ของคนบนไซเบอร์สเปซเช่นทำ เว็บล๊อก (blog) ของร้านคุณขึ้นมาและ / หรือเว็บบอร์ด โดยอาจจะชวนคุยเรื่องที่เป็นความรู้เขียนสารคดีไปชมที่ที่เกี่ยวข้องคุยกับนักคิดนักเขียนนักวิชาการปราชญ์พื้นบ้านในท้องถิ่นเป็นต้นคนบนเว็บก็จะรู้จักคุณคุ้ยเคยกับคุณและอาจจะมาเป็นลูกค้าคุณในที่สุดประโยชน์อีกอย่างก็คือเมื่อเว็บหรือบล๊อกเรามีสาระมีเนื้อหาเยอะก็จะทำให้ ranking ของเราใน search engine เช่น google ดีขึ้นอย่าลืมใส่คีย์เวอร์ดสำคัญๆเช่นประเภทกิจการชื่ออำเภอชื่อจังหวัดคุณ ทั้งอังกฤษและไทยอะไรทำนองนี้ไปเป็น metadata ด้วย เพื่อทำ SEO (search-engine optimization) เตรียมไว้สำหรับ semantic web ด้วย
อ้อ ทำแผนที่ที่ดูแล้วหาร้านได้ง่ายๆ ใส่ไว้ด้วยก็ดี คนที่อยากมาจะได้แวะมาถูก หากมีที่จอดรถก็ระบุไปด้วย ทำเป็นภาษาไทยและอังกฤษด้วย
๒สร้างกิจกรรมทั้งบนออนไลน์และไม่ออนไลน์ที่คนในท้องถิ่นจะมามีส่วนร่วม เป็นระยะๆ (เช่นการรวบรวมทำบุญบริจาคหนังสือเก่า หรืออุปกรณ์การเรียน ให้โรงเรียนในท้องถิ่นเป็นต้น) หรือจะจัด ลดราคา เป็นบางครั้ง ก็ตามใจ
๓ไประบุตำแหน่งร้านของคุณไว้บนแผนที่ออนไลน์เสียเช่น google map, openstreetmap อันหลังนี้สำคัญเพราะว่าแอปเปิ้ลเริ่มหันมาใช้ฐานข้อมูลอันนี้ในการทำแผนที่ของตัวเองบน iPhone & iPad แทนใน iOS6 แล้วต่อไปข้อมูลของเรามันน่าจะไปอยู่บนไอโฟนและไอแพ็ดได้โดยอัตโนมัติ
๔ถ่ายรูปและโพสต์รูปถนนและบริเวณหน้าร้านของคุณและบอกตำแหน่งบนแผนที่ไว้ด้วยบน Panoramio นักท่องเที่ยวจะได้รู้จักแล้วมันจะไปอัพโหลดไว้บน google map โดยอัตโนมัติ
๕ ควรใช้สื่อเครือข่ายให้เป็นประโยชน์ เช่น ส่งข้อความข่าว ไปที่หลักๆก็คือ twitter, FB ตัวหลังนี่คนใช้กันเป็นพันล้านคน (แต่ยกเว้นผม ด้วยเหตุผลยึดมั่นในหลักการส่วนตัว)
๖เราไปโพสต์ PR news & Press releases ได้ฟรีในเว็บบางแห่งภาษาอังกฤษมีแน่ๆถ้าคุณต้องการลูกค้าต่างชาติก็อาจจะมีประโยชน์โดยเน้นนักท่องเที่ยวที่มาไม่ทราบภาษาไทยมีไหมก็ต้องเขียนข่าวประชาสัมพันธ์ออนไลน์ร้านและกิจกรรมของตัวเองสัก๑หน้าทั้งภาษาอังกฤษให้ grammar ดีๆหน่อยและภาษาไทย (แยกกัน) ไปโพสต์ที่เว็บพวกนั้น
๗ไม่แนะนำให้ส่ง junk email ไปรบกวนคนทั่วไปแม้แต่ลูกค้าเราเองเพราะปฏิกริยาจะตอบกลับมาเป็นลบและท้ายสุดเมล์จะโดนแบนจากที่ต่างๆ
๘ ฝรั่งถือสา มาก เรื่องข้อมูลส่วนตัวของสมาชิกเว็บ อย่าไปพยายามขอข้อมูลอะไรจากเขามากนัก ขอแค่อีเมล์ ก็เหลือแหล่ ถ้าไปขอมากๆ เขาจะพาลไม่ให้ และหากได้มาแล้วก็ต้องเก็บข้อมูลเขาไว้ดีๆ อย่าให้โดนแฮ็กไป อย่าให้โดนขโมยไป อย่าให้แฟ้มลบสูญหาย จะให้ดีก็ทำสำเนาแฟ้มข้อมูลไว้หลายๆ ที่
๙ หากจะเช่าโฮสต์ ควรเลือกใช้คอมพิวเตอร์เซอร์ฟเวอร์ที่ระบบปลอดภัย (เช่นระบบ Unix, Linux เป็นต้น) อย่าไปใช้ระบบโอเอสเก่าๆ
อันนี้แค่เริ่มต้นนะ แค่มีตัวตนอยู่บนเครือข่าย ยังไม่ได้เริ่มพูดถึง e-commerce เพื่อขายของบนเว็บเลย
สวัสดีค่ะ ท่าน dr.บุรชัย
ขอบคุณข้อมูลดีๆ ค่ะ มีเวลาจะกลับย้อนมาอ่านบันทึกเก่าๆ ของท่านค่ะ
สวัสดีครับ คุณ Bright Lily ผมก็แวะมาแชร์เรื่องที่พอทราบบางเรื่องครับ ที่คิดว่าอาจจะเป็นประโยชน์กับส่วนรวม แต่บางทีก็บ่นเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปตามเรื่องก็มีครับ
ขอบคุณค่ะ บางครั้ง 1 แว๊ปของความคิด หรือ 1 บรรทัดของบันทึก ก็สามารถนำไปต่อยอดสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ได้ตั้งเยอะค่ะ ดิฉันทำงานไปเรื่อยๆ ตามธรรมชาติของงาน บางครั้งก็ลืมเรื่องหลายๆ เรื่องที่ควรปรับปรุงไปค่ะ ขอบคุณข้อมูลดีๆ ค่ะ